ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٩٧ - باب نوادر و اخبار متفرقه مربوط بوصايا

عبد اللَّه بن حبيب در رجال در شمار اصحاب امير المؤمنين ٧ است».

٥٥٦٢- و محمّد بن احمد بن يحيى، از محمد بن عيسى، از محمد بن سنان از عمّار بن مروان، از سماعة بن مهران در باره قول خداى تعالى: الْوَصِيَّةُ لِلْوالِدَيْنِ وَ الْأَقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ‌- يعنى در باره والدين و أقربين به معروف وصيّت كنيد، كه اين حقّى بر عهده متّقين است امام فرمود: اين حكم چيزيست كه خداوند عزّ و جلّ براى امام وقت قرار داده است. معروض داشتم كه آيا براى مورد وصيّت حد معيّنى هست؟ فرمود: آرى. گفتم: چه قدر است؟ فرمود: كمترين آن يك نهم تركه است.

شرح: «معنى كه امام فرموده تأويل آيه است و كسى كه مالى باقى ميگذارد نيك است براى صاحب زمانش مبلغى معيّن دارد و بدان وصيّت كند».

٥٥٦٣- و يونس بن عبد الرّحمن، از داود بن نعمان، از فضيل مولاى امام صادق ٧ و او از آن امام روايت كرده است كه فرمود: رسول خدا ٦ بر وصيّتش بعلىّ ٧ چهار ملك از بزرگان ملائكه: جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل و ملكى ديگر را كه نامش را بياد ندارم شاهد گرفت.

٥٥٦٤- و محمد بن يعقوب كلينى- رضى اللَّه عنه- از حميد بن زياد، از ابن سماعه، از سليمان بن داود، از على بن أبى حمزه روايت كرده است كه گفت: به امام‌