ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٩٦ - باب نوادر و اخبار متفرقه مربوط بوصايا

اقامه كند ادّعايش مسموع است، و الّا هيچ گونه حقّى ندارد. گفت: عرض كردم آيا براى او حلالست كه چيزى از مال متوفّى را كه در دست او است بردارد؟ فرمود:

براى او حلال نيست، گفتم: بنظر شما اگر مردى را مورد تعدّى قرار دهند، و مالش را بگيرند، و او قدرت و فرصتى بيابد كه آنچه از مالش را گرفته‌اند بازستاند آيا اين كار براى او حلالست؟ امام فرمود: اين مثل آن مورد نيست.

٥٥٦١- و محمّد بن حسين بن أبى الخطّاب، از عبد اللَّه بن حبيب، از اسحاق بن عمّار، روايت كرده است كه گفت: از امام صادق ٧ در باره مردى سؤال كردم كه دينارهائى نزد من داشت، و او در اين حال مريض بود، پس با من گفت:

اگر حادثه‌اى براى من رخ داد بفلان شخص بيست دينار بده، و بقيّه دينارها را بخواهرم تحويل ده، و آنگاه او درگذشت، و من در زمان و مكان مرگ او حضور نداشتم، پس مرد مسلمان راستگوئى نزد من آمد، و گفت: او مرا مأمور ساخته است تا بتو بگويم، آن دينارها را كه گفته بودم بخواهرم بدهى بنظر بياور، و ده دينار از آن را برسم صدقه ميان مسلمين قسمت كن. و اين در حالى بود كه خواهر او نميدانست كه چيزى نزد من هست. امام فرمود: من چنين مى‌بينم كه ده دينار از آن را، چنان كه او گفته است برسم صدقه ببخشى.

تذكّر: «عبد اللَّه بن حبيب» در سند خبر تصحيف «عبد اللَّه بن جبله» است زيرا