ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٧٩ - باب كسى كه با داشتن دين وصيتى كند، يا بردهاى را آزاد سازد

زن او است، زيرا كه طلب او پانصد درهم است، و دو ثلث هزار درهم متعلّق به آن مرد است، زيرا طلب او هزار درهم است.

٥٥٢٨- و ابن أبى عمير از جميل بن درّاج از امام صادق ٧ در باره مردى روايت كرده است كه مملوك خود را بهنگام وفات آزاد كرده، در حالى كه دينى بر ذمّه داشته است، امام فرمود: اگر قيمت آن مملوك دو برابر چيزى باشد كه او بر ذمّه دارد آزاد كردنش جايز است، و إلّا جايز نيست.

٥٥٢٩- و در روايت أبان بن عثمان آمده است كه مردى از امام صادق ٧ در باره مردى سؤال كرد، كه بمردى وصيّت كرد كه دينى بر ذمّه دارد.

امام فرمود: مردى كه بوصايت انتخاب شده دينى را كه بر ذمّه متوفّى است مى‌پردازد، و بقيّه تركه را ميان ورثه قسمت ميكند. گفتم: اگر وصىّ چيزى را كه متوفّى وصيّت كرده است كه در راه اداء دين صرف شود بكار ديگر زند دين از چه كسى گرفته مى‌شود، از ورثه يا از وصى؟ امام فرمود: از ورثه گرفته نميشود، ولى وصى ضامن آنست.

شرح: «اين خبر حمل شده است بر موردى كه وصى در پرداخت دين تسامح كند و آن را تعويق بيندازد».