ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٧٥ - و اينك سخنانى موجز و بيسابقه از رسول خدا

شرح: «مراد از اين بيان آنست كه حيا و ديندارى ملازم عقلند، و از او جدائى ندارند، و هر كس عاقل باشد لا جرم ديندار و با حيا است و عدم هر يك از اين دو در شخص دليل عدم عقل است».

٥٩٠٧- و احمد بن محمّد بن عيسى، از علىّ بن اسماعيل، از عبد اللَّه بن وليد، از أبو بصير از امام صادق جعفر بن محمّد- عليهما السّلام- روايت كرده است كه فرمود:

چهار چيز است كه بهدر ميرود: دوستى‌اى كه در باره بيوفائى مصروف گردد، و احسانى كه در باره فرد ناسپاسى مبذول شود، و علمى كه بكسى تعليم كنند كه گوش به آن فرا نميدهد، و سرّى كه نزد كسى بوديعت نهند كه نگهدار آن نيست.

٥٩٠٨- و امام صادق ٧ فرمود: خداوند تبارك و تعالى قطعاتى از زمين دارد كه‌

«منتقمه»

ناميده مى‌شود، پس چون خدا مالى به بنده‌اى عطا كند، كه حقّ خداوند عزّ و جلّ را از آن نپردازد، خداوند قطعه‌اى از آن قطعات را بر او مسلّط ميسازد، تا آن مال را در آنجا تلف كند، و آنگاه صاحب مال ميميرد و آن زمين را واميگذارد.

٥٩٠٩- و امام صادق ٧ فرمود: كسى كه از ناسزاگوئى خود در باره ديگران و از ديگران در باره خود باكى نداشته انعقاد نطفه‌اش با مشاركت‌