ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٧١ - باب ميراث اجداد و جدات

أبى الجعد روايت كرده است كه علىّ ٧ همگى مال را بجدّه داد.

مصنّف اين كتاب- رحمه اللَّه- گفت: از آنرو امير المؤمنين ٧ همگى مال را بجدّه داده است كه متوفّى وارثى غير از او نداشته است.

٥٦٥٠- و از امام علىّ بن ابى طالب ٧ روايت شده است كه فرمود:

هر كس دوست داشته باشد كه بى‌پروا خود را به اعماق جهنّم در افكند، در باره جدّ سخن بميان آورد.

و ابن سيرين از أبو عبيده روايت كرده است كه گفت: از يكى از صحابه صد قضيّه در باره جدّ حفظ كردم كه بعضى از آنها با بعض ديگر اختلاف دارد.

و فضل بن شاذان گويد: بدان كه جدّ هميشه بمنزله برادر است، هر كجا كه آن، ارث ببرد اين نيز ارث ميبرد، و هر كجا كه آن از شمار ورثه ساقط شود، اين نيز ساقط مى‌شود. وى در اين باره بغلط رفته است، زيرا جدّ با نوه ارث ميبرد، و برادر با او ارث نميبرد. و جدّ پدرى با بودن پدر ارث ميبرد، و همچنين جدّ مادرى با بودن مادر، ولى برادر با بودن پدر و مادر ارث نميبرد. و پسر برادر با بودن جدّ ارث ميبرد، ولى با بودن برادر ارث نميبرد، بنا بر اين چگونه جدّ هميشه بمنزله برادر است؟! و چگونه هر كجا كه او ارث ببرد، اين نيز ارث ميبرد، و هر كجا كه از شمار ورثه ساقط شود اين نيز