______________________________
(١١). احمد فرامرزى فرزند شيخ عبد الواحد در ١٢٦٨ ش در قريه گچويه از توابع فرامرزيان لارستان به دنيا آمد. در ده سالگى به همراه پدرش به بحرين رفت و در آنجا مقدمات فقه شافعى و نحو را نزد پدرش آموخت.

پس از آن به بستك رفت و در مدرسه سلطان العلماء عبد الرحمن بستكى مشغول تحصيل شد. پس از بازگشت به فارس به امر پدرش به كوهج رفت و دو سال در مدرسه كوهج به تحصيل پرداخت. در خلال نهضت مشروطيت با خانواده عازم بحرين شد و ابتدا كار تجارت پيشه كرد اما بعدا آموزگار مدرسه ابتدايى ايرانيان در بحرين شد. در ١٣٠١ ش از راه بوشهر و شيراز به همراه برادرش عبد الرحمن فرامرزى راهى تهران شد و پس از مدتى بى‌كارى در ١٣٠٤ ش چند روزى در چاپخانه مجلس به كار تصحيح مشغول بود و بعد به كتابخانه مجلس شوراى ملى منتقل شد. در مهر ١٣٠٨ به وزارت خارجه و در ١٣٠٩ به وزارت ماليه منتقل شد.

حدود چهار سال بعد به وزارت خارجه بازگشت و در شهريور ١٣١٦ در وزارت دادگسترى و در دادگاه استان به كار پرداخت؛ تا اينكه در ١٣٢٤ به مديركلى وزارت دارايى منصوب شد و مدتى نيز دادستان ديوان محاسبات بود.

[تصوير] احمد فرامرزى‌

او در دوره‌هاى ١٥، ١٧ و ١٨ از بوشهر به وكالت مجلس شوراى ملى انتخاب شد. پس از آن به وزارت دادگسترى رفت و در تير ١٣٣٥ بازنشسته شد. از او آثارى در تأليف و ترجمه انتشار يافته است. همچنين او به همراه برادرش عبد الرحمن فرامرزى در ١٣٠٦ ش يازده شماره از مجله تقدم را منتشر كردند و نيز پس از شهريور ١٣٢٠ روزنامه «خاور» را براى سه دوره منتشر نمود. او مقالات بسيارى نيز در نشريات به چاپ رسانده بود. احمد فرامرزى در ٢١ اسفند ١٣٤٠ درگذشت. ركن‌زاده آدميت، دانشمندان و سخن‌سرايان فارس، ج ٤، صص ٧٤- ٧٠؛ افشار، ايرج، سواد و بياض، ص ٢٧٣).

(١٢). اسناد مؤسسه مطالعات و پژوهشهاى سياسى، پ ١٠، صص ٦٣ و ٦٤.

وزارت جنگ در پى‌گيرى موضوع از لشكر جنوب خواست هويت و سوابق بهادر السلطان را به اركان حرب كل قشون بفرستد. (همان، پ ١٠، ص ٥٥).

(١٣).FO E ٥٤٧٢ /٥٤٧٢ /٤٣ .

(١٤).FO E ٥٤٧٢ /٥٤٧٢ /٤٣ .

(١٥).FO E ٣٣٠٣ /٥٤٧٢ /٤٣ .