روز شمار تاريخ معاصر ايران - فراهانى، حسن - الصفحة ٧٤
تعرفه به دليل كارهاى كشاورزى و امور رعيتى، اجازه داده شد توزيع تعرفه تا روز ٢٤ ماه رمضان به عقب بيفتد. ٧
* استقرار پستهاى امنيه
روزنامه ايران در شماره امروز خود نوشت كه پستهاى امنيه از تهران تا سمنان، از كاشان به اصفهان، از تهران تا سياهكو و از قزوين تا زنجان مستقر شده است. همچنين سالار منظم در اصفهان مشغول استخدام داوطلب است تا نيروهاى قراسوران ٨ را منحل كرده، امنيه را جايگزين آن نمايد. ٩
* افزايش ماليات فرشهاى جوهرى
از وزارت ماليه به مجلس شوراى ملى اطلاع داده شد كه تعرفه گمركى صدى شش براى اخذ ماليات از صدور فرشهاى جوهرى، از آنجا كه كارساز نبوده و همچنان اين نوع فرشها كه رنگشان ثابت نبوده و به اعتبار فرش ايران لطمه مىزند صادر مىشود، اين تعرفه به صدى دوازده افزايش يافته است. ١٠
* ديدار وزير معارف از بيمارستان وزيرى
امروز نير الملك وزير معارف از بيمارستان وزيرى ديدن كرد.
اين بيمارستان پيش از اين مريضخانه آقا شيخ هادى ناميده مىشد و اكنون از مؤسسات خيريه وزارت معارف است. در اين بيمارستان، دكتر سيد عبد الوهاب متخصص بيمارىهاى «خارجى»، دكتر ويلهلم فرانسوى متخصص جراحى و دكتر ولاند فرانسوى متخصص داخلى بيماران را معاينه مىكردند. ١١
______________________________
(١). مكى، تاريخ بيست ساله ايران، ج ٢، ص
٩٣. مكى معتقد است اين تظاهرات در باطن امر آن بود كه رضا خان مىخواست به مشير
الدوله بفهماند كه اگر رئيس الوزراء و رئيس مجلس مردم را عليه او تشويق به تحصن در
مجلس مىكنند، او هم عاجز نيست كه مردم را عليه دولت و مجلس بشوراند. (همان، صص ٩٣
و ٩٤).
(٢). روزنامه ايران، شم ١١٢٤، ص ٢.
(٣). روزنامه تايمز، مورخ چهارشنبه ٢٦ آوريل ١٩٢٢، ص ١٣.
(٤). جنبش ميرزا كوچك خان بنابر ...، ص ١٥٤.
(٥). مقصودلو، مخابرات استرآباد ...، ج ٢، ص ٨١٢.
(٦). روزنامه ايران، شم ١١٢٣، ص ٢.
(٧). همانجا.
(٨). نيروى سواره نظام كه براى حفظ امنيت در جادهها و راههاى مواصلاتى كشور ايجاد شد. در ١٢٩٠ ق پس از آنكه ناصر الدين شاه از سفر اروپا بازگشت، با پيشنهاد ميرزا يحيى خان مشير الدوله، وزير خارجه وقت براى تشكيل نيرويى كه با روشى منظم به حفظ و حراست از راهها و مناطق روستايى بپردازد موافقت نموده، به دنبال آن تشكيلاتى كه طرحى كمرنگ از ژاندارمرىهاى اروپا، به ويژه عثمانى داشت، با نام «قراسوران» به وجود آمد. به دستور سپهسالار در راههاى اصلى خراسان، گيلان، گرگان و مازندران نيروى سواره مسلح گماشته و در برخى از آنها پاسگاههايى نيز ساخته شد. قراسوران تا زمانى كه زير نظر دولت مركزى انجام وظيفه مىكرد عملكرد رضايتبخشى داشت و در اكثر جادهها و راههاى كشور نظم و امنيت برقرار بود. اما همينكه دولت به منظور كاهش هزينهها، اداره آنان را به خانهاى محلى وانهاد، كارآيى آنها روزبهروز روبه افول نهاده، به مرور امنيت در جادهها جاى خود را به تاراج و غارت سپرد.
چه، افراد اين نيروى انتظامى عمدا و عمدتا از ميان نوكران و گماشتگان خوانين محلى برگزيده مىشد كه اين امر هرچه بيشتر حكومت ملوك الطوايفى و ناامنى برخى مناطق و راهها را تشديد مىكرد. اين ارگان با همين شيوه اداره شد و تا پايان سلطنت محمد على شاه پابرجا ماند؛ تا اينكه مشروطهخواهان موفق به خلع او از سلطنت شدند. در اين زمان ادامه كار قراسوران به روش قبلى ممكن نبود. بر همين اساس پس از مدتى نيرويى با عنوان «ژاندارمرى» جاى قراسوران در حفظ امنيت راههاى خارج از شهر را گرفت. ظاهرا قراسوران دولتى تا اواخر ١٣٠٠ ش در برخى از ولايات و ايالت كشور فعاليت خود را ادامه مىدادند تا اينكه از ١٣٠١ ش فعاليت آنان پايان و در سراسر كشور امنيه وظيفه امنيت راهها را به عهده گرفت. (قائممقامى، تاريخ ژاندارمرى ايران از ...، ص ٢٢؛ مدرسى، فرهنگ اصطلاحات دوره قاجار ...، ص ٤٤٥).
(٩). روزنامه ايران، شم ١١٢٣، ص ٢.
(١٠). روزنامه اتحاد، شم ١٥٣، ص ٢.
(١١). روزنامه ايران، شم ١١٢٨، ص ٢.