(٤). «جمع لفظ عربى لر كه ايلى است در ايران ... به نظر مى‌رسد كه لر در عربى به صورت لور درآمده و برطبق قاعده عربى به الوار جمع بسته شده است و فارسى‌زبانان آن را به صورت عربى به كار برده‌اند.» (لغت‌نامه دهخدا، ج ٣، دانشگاه تهران، چاپ دوم از دوره جديد، ١٣٧٧، ص ٣٢٧٥). اما منظور از الوار عبارت بودند از الوار پيش‌كوه و بروجرد، الوار پشت كوه و ماسبندان كه مركزشان حسين‌آباد بود. الوار چهارلنگ كه در بخشى از عراق و اصفهان سكنى داشتند و از جمله طوايف بختيارى محسوب مى‌شوند. الوار هفت‌لنگ كه آنها هم در خاك بختيارى سكونت داشتند. طوايف حدود كوهگيلويه و بهبهان هم طايفه‌اى از الوار به شمار مى‌رفتند. (بهار (ملك الشعرا)، تاريخ مختصر احزاب ...، ج ١، صص ٢٧١ و ٢٧٢).

[تصوير] تفنگداران بختيارى‌

(٥). روزنامه ايران، شم ١١١٤، ص ٢

(٦). همان، ص ٢.

(٧). روزنامه اقدام، شم ٢٥، ص ٢. براى آگاهى از زندگى كبريت خان، ر. ك:

همين كتاب، ج ١، ص ٦٠٢.

(٨). جنبش ميرزا كوچك خان بنابر ...، صص ١٥٠ و ١٥١. مقامات انگليس معتقد بودند مقامات رسمى شوروى در باكو به كمك احسان اللّه خان در منطقه گيلان بلوا مى‌كنند.

(٩). همان، ص ١٥٠.