عمارت چهل ستون كه محل سكونت حكومت است مشرف به سربازخانه و تصرف آن از نقطه‌نظر نظامى بسيار لازم بود امر داده شد كه عده‌اى به مستحفظين نظامى آنجا افزوده شود.» مسئول نگهبانى به گمان اين‌كه افراد وارده از بختياريها هستند اقدام به دستگيرى آنها كردند و اين موضوع به مركز گزارش شد. ٧ رضا خان در برابر آشفتگى دست داده به نيروهاى لشكر به آيرم نوشت كه درباره اين موضوع از طرف حكومت هم تلگرافى به من شده كه لحن آن «به من برخورده و مى‌رساند كه نظاميها متوحش هستند.» رضا خان توصيه كرد هميشه خودتان را قوى نشان دهيد. «من اين حركت را اين‌جا شكل مانور جلوه دادم و تكذيب كردم.» رضا خان توصيه‌هاى ديگرى نيز به آيرم كرد تا اين «گاف» هاى نظامى تكرار نشود. ٨

[تصوير] خوانين بختيارى‌

* اقدام مديران روزنامه‌هاى توقيف شده در استيضاح دولت‌

مديران نه روزنامه توقيف شده (ر. ك: ٧ شهريور) امروز در نامه‌اى كه به مجلس شوراى ملى نوشتند و آن را توسط سليمان ميرزا رئيس فراكسيون اقليت به مجلس دادند تقاضاى استيضاح دولت قوام السلطنه را مطرح كردند. ٩ اين نه روزنامه- غير از شفق سرخ كه پيش از اين توقيف شده بود- در روزهاى هفتم و هشتم شهريور توقيف شدند.

* اعتراض علماى شيراز به اجرا نشدن قانون اساسى‌

در نامه‌اى كه گروهى از روحانيان شيراز امروز به مجلس شوراى ملى فرستادند از اجرا نشدن آن بند از قانون اساسى كه نظارت پنج مجتهد را بر وضع قوانين الزامى مى‌داند، انتقاد كردند. آنها نوشتند كه نبود اين پنج مجتهد باعث مى‌شود كه لايحه‌هايى چون لايحه قانون جزاى عرفى در مجلس مطرح شود و نيز «دخول متهمين به فساد عقيده در هيأت مقننه و انتشار كتب ضلال و ساير منهيات و منكرات شرعيه ... موجب تألم و يأس قاطبه اهل دين شده» است. روحانيان شيرازى پيشرفت امور كشور را بدون دخالت اخلاق اسلامى ممكن ندانستند. ١٠

______________________________
(١). اسناد مؤسسه مطالعات و پژوهشهاى سياسى، پ ٢، ص ٣٨.

(٢). كاكاوند نام طايفه‌اى است از كردهاى نواحى غرب و شمال غرب قزوين.

اين طايفه از كرمانشاهان آمدند. در سال ١٢٧٧ ق/ ١٨٤١ م ٦٣٠ خانوار بوده و ٦٥٠٠ رأس گوسفند داشته‌اند. رؤساى اين طايفه شاهرخ خان، ذوالفقار خان و غلامرضا خان بوده‌اند. طايفه كاكاوند به دو تيره مسيح‌خانى و نامدارخانى تقسيم مى‌شود و در روستاهاى نزديك و شمال غروه بين قزوين در جاده سياه‌دهن و زنجان سكنى داشته‌اند. قشلاق ايشان روستاهاى طارم مى‌باشد. زبان مردم اين طايفه لك است ولى به تركى هم تكلم مى‌كنند. امرار معاش آنان از طريق كشاورزى و گله‌دارى مى‌باشد و مركز اصلى ايل آنان نزديك كرمانشاه است. (افشار سيستانى، مقدمه‌اى بر شناخت ايلها، چادرنشينان و ...، ج ١، صص ٢١٠- ٢٠٨؛ لغت‌نامه دهخدا، ج ١١، صص ١٥٩٢٣- ١٥٩٢٢).

(٣). اسناد مؤسسه مطالعات و پژوهشهاى سياسى، پ ٢، ص ٨.

(٤). اسناد وزارت امور خارجه، ٨٦- ١- ٢- ١٣٠١.

(٥). همان، ١٥- ٢- ١٤- ١٣٠١.

(٦). اسناد مؤسسه مطالعات و پژوهشهاى سياسى، پ ٢، ص ٢١.

(٧). همان، پ ٥، ص ٢٧.

(٨). همان، پ ٥، ص ٢٨.

(٩). روزنامه اتحاد، شم ٢٣٣، ص ٣.

(١٠). اسناد روحانيت و مجلس، صص ١٦٩ تا ١٧١.