از كليساى رم، آموزگارانى را از بيزانس به خدمت گرفت. دو برادر روحانى به نام‌هاى سيريل (در گذشته به سال ٨٦٩ م) و متوديوس (در گذشته به سال ٨٨٥ م) به اسلان آمده، انجيل را كه كليساى رم بر گردان (ترجمه) آن را تنها به زبان‌هاى عبرى، يونانى و لاتينى مى‌پذيرفت به زبان اسلاوى برگرداند. پس از آن الفباى آن، الفبايى كه سيريل ساخته بود، به نام او سيريليك خوانده شد. اين الفبا رفته‌رفته خط اسلاوها شد. آنگاه روسها، اوكراينيها، بلغارها، صربها هم خط سيريليك را به همراه آيين ارتدكس پذيرفته، سيريليك الفباى زبان روسى گرديد. اين خط را سريلى(Sirilli) و كيريل(Cyrille) نيز مى‌خوانند و شامل ٣٦ حرف است. خط سيريليك در زمان پطر كبير و تا حدى به دستور وى در روسيه تثبيت گرديد. كم‌كم تلاشهايى براى رواج آن در ديگر مناطق صورت گرفت كه بيشتر به منظور ترويج و تبليغ آئين ارتدكس در سرزمينهايى بود كه سيريليك به آنها مى‌رفت. (دايره المعارف فارسى (مصاحب)، ج ١، ص ١٤٠٤؛ فرهنگ فارسى (معين)، ج ٥، صص ٦٢٥ و ٦٢٦).

[تصوير] الفباى سيريليك‌

______________________________
(٧). روزنامه ايران، شم ١١٩٦، ص ٣.