فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٦٥ - اول - مباشرت در جنايت

انسانى در محل گودى خوابيده بود و در لحظه رها شدن تير از گودال برخيزد و هدف تير قرار گيرد، قتل خطايى‌مى باشد. ٣١- اگر تيرانداز به هنگام تيراندازى خبردار بگويد و شخصى كه در مسير تير باشد كنار نرود و تير به او اصابت كند در اين صورت تيرانداز ضامن قتل يا نقص عضو او نخواهد بود.

٣٢- اگر كسى شخصى را به عنوان تأديب بزند و قتل اتفاق بيفتد ضامن است، چه زننده شوهر مقتول باشد و يا ولىّ طفل يا وصىّ ولىّ طفل و يا معلّم كودك، قتل شبه عمد مى‌باشد و ضمان در اموال خود زننده است.

٣٣- اگر طبيب در علم يا در عمل كوتاهى داشته باشد و در هنگام علاج چيزى از بيمار تلف نمايد ضامن است، هرچند از طرف بيمار ماذون باشد، و همچنين اگر با داشتن حذاقت و مهارت، كودك بيمار يا فرد قاصرى را بدون اجازه ولىّ آنان و يا شخص بالغى را بدون اجازه خود او مباشرتاً معالجه نمايد و چيزى از او تلف نمايد ضامن است، هرچند عالم و متقن در كار خود باشد؛ و اگر با داشتن حذاقت و دقت در كار خود و با اذن بيمار يا ولىّ او اقدام به طبابت نمايد و آسيبى به بيمار وارد آيد، بنابر اقوى ضامن است، و همچنين است حكم دامپزشك در معالجه حيوانات.

اما اگر معالجه بيمار توسط طبيب در موارد مذكوره توسط نسخه انجام گيرد- مثلًا طبيب بنويسد يا بگويد كه فلان دارو براى فلان بيمارى يا فلان بيمار خوب است و يا به بيمار بگويد دواى درد تو فلان و فلان دارو مى‌باشد ولى دستور استعمال دارو و خوردن آن را ندهد- و بعد بيمار به رأى خود به نسخه عمل كند و يا مستقلًا دارو را تهيه كند و استفاده نمايد و آسيبى بر او وارد آيد، بنابر اقوى طبيب ضامن نيست؛ لكن اگر به گونه‌اى كه متعارف است طبيب دستور خوردن و استفاده از دارو را بدهد، بعيد نيست كه طبيب ضامن باشد.[١]

[١] - و ٢- مسائل مربوط به طبيب و ختنه‌گر در جلد ششم، از صفحه ١١٦، فقره( ٧٢) تا صفحه ١١٨ فقره( ٨٢) ذكر شده‌اند.