فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٥٩ - پنجم - قتل مباح

صفحه ١٢٦ تا تيتر صفحه ١٣٠ ذكر شده‌اند- نشوند و مسلمان نيز نشوند.

ج- قتل بيست و پنج گروه از افراد، كه در بخش «حدود» از همين جلد ذكر مى‌شود.

د- قتل مسلمانانى كه كافران آنها را در جنگ اسير خود كرده و ترس قرار داده باشند، و فتح ممكن نباشد مگر با كشتن آنها.

دوّم- قتل حرام:

٢- قتل چند گروه حرام است:

الف- قتل مؤمن به غير حق.

ب- قتل يهود و ترسا و سائر اهل كتاب، هرگاه ملتزم به شرائط ذمّه- كه در جلد چهارم، صفحه ١٢٦ تا تيتر صفحه ١٣٠ ذكر شده‌اند- باشند.

ج- قتل كافرانى كه امام معصوم عليه السلام جهت مصلحتى به مدّت معيّنى با ايشان عهد بسته باشد.

د- قتل كافرى كه امام معصوم عليه السلام يا يكى از مسلمين او را امان داده باشند.

ه- قتل زنان اهل حرب و اطفال ايشان؛ مگر در حال ضرورت.

و- قتل كفّارى كه بعد از جنگ به دست مسلمان اسير شده باشند.

ز- قتل كافر در ماه‌هاى حرام، هرگاه حرمت آن ماهها را بدانند.

سوّم- قتل مكروه:

٣- قتل پدرى كه كافر است وبه جنگ مسلمين آمده توسط فرزند مسلمانش كه در راه خدا جهاد مى‌كند.

چهارم- قتل مستحب:

٤- اگر كسى كه جهت قصاص رفته است، بترسد كه اگر مجرم را به قصاص نكشد بدين جهت او را اذيّت كنند، ظاهراً كشتن مجرم در اين صورت بر او مستحب است.

پنجم- قتل مباح:

٥- مباشرت در قصاص و كشتن كسى كه به سبب حدّ يا به سبب قصاص به حكم‌