فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٦١ - پنجم - مقدار ديه قتل در ماههاى حرام و قتل در حرم

چهارم- ديه قتل خطائى و مسؤول پرداخت و مهلت پرداخت آن:

تعريف قتل خطائى محض، در «مشتركات مربوط به بخشهاى رفتار حكومتى ولىّ‌امر» صفحه ٦٢ فقره (١١) بيان گرديده.

١٦- ديه قتل خطائى محض همان شش چيز مذكور است، و آن بر عهده عاقله جانى است، و خود جانى ضامن هيچ مقدارى از ديه نيست و وقتى هم كه عاقله ديه را پرداخت نمايد حق ندارد پرداخته خود را از جانى مطالبه نمايد. ١٧- اگر عاقله بخواهد ديه قتل خطائى را از شتر بدهد، بايد سى حقّه و سى بنت لبون و بيست بنت مخاض- بچه شترى كه داخل سال دوم شده- و بيست ابن لبون بدهد.

١٨- در ديه قتل خطائى نسبت به ديه قتل عمدى و ديه خطاى شبيه به عمد از نظر سن شتران و اوصاف آنها سختگيرى كمترى شده، مثلًا اگر در شبه عمد حامله بودن را معتبر بدانيم در خطاى محض معتبر نيست، و اما در غير شتر از اصناف شش‌گانه ديه تخفيف در كار نيست يعنى خطائى با سائر قتلها فرق ندارد.

١٩- ديه قتل خطاء بايد در طول سه سال و در هر سال يك ثلث آن پرداخت شود.

٢٠- مهلت دادن خون‌بها- در بعضى جنايات يكسال و در بعضى دو سال و در بعضى سه سال- فرقى نيست بين ديه تمام مانند قتل يك مرد مسلمان آزاد، يا ديه ناقص مانند قتل زن و يا مرد ذمّى و يا جنين، و يا ديه اعضاء.

٢١- بنابر أقرب مهلت پرداخت ديه اعضاء در جنايت خطايى، مانند ديه قتل خطائى در سه سال توزيع مى‌شود.

پنجم- مقدار ديه قتل در ماه‌هاى حرام و قتل در حرم:

٢٢- اگر كسى در ماه‌هاى حرام يعنى رجب، ذى‌القعده، ذى‌الحجه و محرّم يا در حرم مكّه معظّمه مرتكب قتل شود، علاوه بر يك ديه كامله ثلث ديه، آن هم از جنسى كه تهيه آن برايش سخت‌تر است بر عهده او مى‌آيد و همچنين است اگر كسى از حلّ- يعنى بيرون حرم الهى- به سوى فردى كه داخل حدّ حرم است چيز كشنده‌اى بيندازد و او