ذَرْنی وَ مَنْ خَلَقْتُ وَحیدآ. وَ جَعَلْتُ لَهُ مالا مَمْدودآ. وَ بَنینَ شُهودآ. وَ مَهَّدْتُ لَهُ تَمْهیدآ. ثُمَّ یطْمَعُ اَنْ اَزیدَ. کلّا اِنَّهُ کانَ ِلایاتِنا عَنیدآ. سَاُرْهِقُهُ صَعودآ. اِنَّهُ فَکرَ وَ قَدَّرَ. فَقُتِلَ کیفَ قَدَّرَ. ثُمَّ قُتِلَ کیفَ قَدَّرَ. ثُمَّ نَظَرَ. ثُمَّ عَبَسَ وَ بَسَرَ. ثُمَّ اَدْبَرَ وَ اسْتَکبَرَ. فَقالَ اِنْ هذا اِلّا سِحْرٌ یؤْثَرُ. اِنْ هذا اِلّا قَوْلُ الْبَشَرِ. سَاُصْلیهِ سَقَرَ. وَ ما اَدْریک مَا سَقَرُ. لا تُبْقی وَ لا تَذَرُ. لَوّاحَةٌ لِلْبَشَرِ. عَلَیها تِسْعَةَ عَشَرَ[١] .

آیات سوره مبارکه یا ایها المدّثّر است که چند آیه اولش را در جلسه پیش تفسیر کردیم، و عرض کردیم که تمام این سوره مکیه است، در مکه نازل شده است و سیاق آیات هم نشان می‌دهد که مربوط به جریانهایی است که در مکه واقع شده است. عرض کردیم که آیات اول این سوره (تا هشت آیه) ظاهرآ مسلّم است که جزء اولین آیاتی است که بر رسول اکرم نازل شده است یعنی بعد از آیات اول سوره مبارکه اِقْرأ:

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ. اِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّک الَّذی خَلَقَ. خَلَقَ الاِْنْسانَ مِنْ عَلَقٍ. اِقْرَأْ وَ رَبـُّک الاَْکرَمُ. الَّذی عَلَّمَ بِالْقَلَمِ. عَلَّمَ الاِْنْسانَ ما لَمْ یعْلَمْ[٢] .

[١] . مدّثّر / ١١ ـ ٣٠.

[٢] . علق / ١ ـ ٥ .