قَلْبِک لِتَکونَ مِنَ الْمُنْذِرینَ[١] . ملائکه بر قلب انسان فرود می‌آیند. تا انسانی روی زمین نباشد که در این مرحله و دارای آن درجه از کمال باشد که ملائکه بر قلب او فرود بیایند، اصلا فرود آمدن ملائکه معنی ندارد. این مطلب صد در صد درست است. پس شب قدر شب انسان کامل است.

چرا شب قدر در ماه رمضان است؟

حال چرا شب قدر در ماه رمضان است؟ لا اقل در اسلام باید شب قدر در ماه رمضان باشد و در غیر ماه رمضان معنی ندارد. پیغمبران و همچنین اولیاء کمَّل الهی مثل ائمه اطهار که از بسیاری از پیغمبران مقام برتر و بالاتری داشته‌اند، در همان عالم قرب خودشان مسائلی دارند که برای ما درک این مسائل مشکل است. موسی بعد از آنکه پیغمبر شده است و الواح می‌خواهد بر او نازل شود به میقات پروردگار می‌رود، اول سی شب، ولی با سی شب نتوانست دوره سلوک خودش را به پایان برساند. وَ واعَدْنا موسی ثَلاثینَ لَیلَةً وَ اَتْمَمْناها بِعَشْرٍ فَتَمَّ میقاتُ رَبِّهِ اَرْبَعینَ لَیلَةً[٢] . سی شب با موسی مواعده شد و در این سی شب موسی کمال مجاهدت را می‌کرد برای آنکه آن شایستگی نهایی برای نزول الواح را پیدا کند، ولی نتوانست و بعد ده شب دیگر اضافه شد. آن سی شب از اول تا آخر ماه ذی‌القعده بود، و ده شب دیگر که اضافه شد، از اول تا دهم ماه ذی‌الحجه بود. در دهم ماه ذی‌الحجه بود که «فتح» برای قلب موسی رخ داد و آنچه که باید، بر او فتح شد.

این تازه بعد از دوره پیغمبری موسی است. هر ولی کاملی بلکه هر مؤمنی و هر انسانی در هر سال یک دوره‌ای دارد. ما وظیفه داریم شبانه‌روز پنج نماز بخوانیم ولی یک ماه ماه عبادت است، ماه اختصاص برای عبادت و پاک شدن و سلوک الی‌الله و بالا رفتن. ماه رمضان برای این کار قرار داده شده و به همین دلیل تمام ماه رمضان افضل است از تمام ماههای دیگر؛ لا اقل در اسلام این طور است. شاید برای موسی و امتش دهه ذی‌الحجه با فضیلت‌ترین ایام بوده، ولی برای پیغمبر اسلام بافضیلت‌ترین ایام، ماه رمضان است. هر امامی از اول ماه رمضان صد برابر و هزار برابر بیشتر از آن کسانی که از ماه رمضان بهره می‌برند، بهره می‌برد؛ یعنی از اول ماه رمضان آن دوره سلوک خودش را شروع می‌کند تا می‌رسد به یک شب که شب قدر است. در شب قدر، دیگر درها به روی او باز می‌شود: تَنَزَّلُ الْمَلائِکةُ وَ الرّوحُ فیها.

[١] . شعراء / ١٩٣ و ١٩٤.

[٢] . اعراف / ١٤٢.