سوره بروج است که از سوره‌های کوچک مکیه است. شکل سوره‌های مکیه با مدنیه فرق می‌کند. سوره‌های مکی معمولا دارای چند خصوصیت است: یکی اینکه سوره‌های مکیه از سوره‌های مدنیه کوچکتر است. دیگر اینکه آیات سوره‌های مکی کوتاهتر است و سوم اینکه لحن آیات مکیه به حکم اینکه در ابتدای بعثت است و هنوز برای دعوت و آشنا کردن مردم به مبدأ و معاد (بالخصوص معاد) است، لحن خاص کوبنده‌ای است. ولی در سور مدنیه بیشتر، احکام نازل شده است، چون بعد از این است که مسلمانها عده زیادی پیدا کردند و احتیاج به مقررات و قوانین پیدا شد.

اما این سوره با اینکه مکیه است و اغلب آیات سوره‌های مکیه در مورد معاد است، اینچنین نیست؛ البته در این سوره از قیامت اسم برده شده ولی مثل دیگر سوره‌های مکیه نیست. در این سوره با اشاره به یک داستان، امر دیگری بیان شده و آن مسئله تحمل مؤمنین شکنجه‌های خیلی شدید کافران راست.

می‌فرماید : وَ السَّماءِ ذاتِ الْبُروجِ. سوگند به آسمانِ صاحب برجها. «بروج» جمع «بُرْج» است

[١] . بروج / ١ ـ ٤.