لااُقْسِمُ بِیوْمِ الْقِیمَةِ. وَ لااُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوّامَةِ. اَیحْسَبُ الاِْنْسانُ اَلَّنْ نَجْمَعَ عِظامَهُ. بَلی قادِرینَ عَلی اَنْ نُسَوِّی بَنانَهُ. بَلْ یریدُ الاِْنْسانُ لِیفْجُرَ اَمامَهُ. یسْئَلُ اَیانَ یوْمُ الْقِیمَةِ[١] .

سوره مبارکه قیامة است که با جمله «لااُقْسِمُ بِیوْمِ الْقِیمَةِ» شروع می‌شود. دو سوره در قرآن داریم که با لااُقْسِمُ شروع می‌شود: یکی همین سوره است و دیگر سوره‌ای کوچکتر از این سوره به نام سوره بلد که می‌فرماید: لااُقْسِمُ بِهذَا الْبَلَدِ[٢] ، و این دو سوره را احیانآ به نام همین اولشان «لااُقْسِمُ» هم می‌نامند.

این سوره مبارکه بیشتر ـ و بلکه به یک اعتبار همه این سوره ـ درباره قیامت است و چیزهایی دیگر که مربوط به قیامت است. سوره با این جمله شروع می‌شود : لااُقْسِمُ بِیوْمِ الْقِیمَةِ. وَ لااُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوّامَةِ. سوگند یاد نمی‌کنم به روز قیامت و سوگند یاد نمی‌کنم به نفس ملامتگر. خود این جمله «سوگند یاد نمی‌کنم» یعنی چه؟ در زبان عربی رایج است (کم و بیش در فارسی هم هست) گاهی انسان تلویحاً قسم می‌خورد نه تصریحاً، و آن وقتی است که می‌خواهد بگوید جای یک سوگند خوردن است، من سوگند نمی‌خورم ولی جای چنین سوگندی هست ؛ و این از نظر