رکعتی که قبل از نماز صبح خوانده می‌شود (البته به شرط اینکه شفق پیدا نشده باشد یعنی سرخی نزده باشد، چون اگر سرخی زد دیگر وقت آن نافله از بین رفته) از فاضلترین نوافل شبانه روز است و حتی از بعضی روایات استنباط می‌شود که فضیلت آن از فضیلت شَفع و وَتر هم بیشتر است.

قهراً اجزاء زمان فی حد ذاته با یکدیگر تفاوتی ندارند ولی برای انسان این تفاوتها پیدا می‌شود، در رابطه‌اش با انسان متفاوت است. انسان در این وقتها آمادگی بهتر و بیشتر دارد و عبادات انسان در این وقت ارزش بیشتری دارد. پس گویی خداوند دارد به آن اعمالی که یک انسان بیدار در این وقتها انجام می‌دهد سوگند یاد می‌کند .

جمله اول این بود : کلّا رهایشان کن، بگذار بروند برای خودشان هرچه می‌خواهند بگویند، بروند بنشینند بگویند این یک نوع جادو است. اینها چیزی است که احتیاجی به جواب دادن ندارد. جادو امری است که گیرم اثری داشته باشد، با رفتن جادو کننده یا با کهنه شدن از بین می‌رود. یک حقیقتی که برای همیشه اثر خودش را می‌بخشد و نور پاشی می‌کند، همان عظمت واقعی خودش کافی است] و نیازی به پاسخگویی ندارد.[

سوگند به اینها که اِنَّها یعنی این آیات قرآنی لاَِحْدَی الْکبَرِ یکی از بزرگترین مخلوقات عالم است، یکی از بزرگترین حقایق عالم است . در آن زمان و با مقیاس آن وقت چه کسی می‌توانست این امر را تصور کند؟]حد اکثر این بود که درک کنند [مردی ادعای پیغمبری می‌کند، آیاتی آورده که ما نمی‌توانیم با آن برابری و معارضه کنیم و همواره دارد پیش می‌رود. اما آیا می‌توانست به فکرشان برسد که چه در مقیاس خلقت و کلی ـ که درک وسیعش کار هر کس نیست ـ و چه در مقیاس اجتماعی و جهانی، همین کتاب یکی از بزرگترین داهیه‌های عالم و یکی از بزرگترین حادثه‌های عالم باشد؟!

تأثیر عظیم قرآن بر سرنوشت بشر

قرآن بدون شک قطع نظر از مسئله خود دین و حقیقت دین و خدا و قیامت و معنویت، از نظر تاریخی و اجتماعی یعنی از نظر تأثیرش روی سرنوشت بشر و از نظر تغییرش مسیر تاریخ را، یکی از بزرگترین حادثه های عالم است. گاهی وقتی می‌گوییم این یکی از بزرگترینهاست، یعنی بزرگترین بزرگترینهاست. از این جمله همین معنا فهمیده می‌شود. بزرگترین بزرگترینهاست، یعنی در عالمْ حوادث بزرگ خیلی پیدا شده ولی آن روز که این آیه نازل شد کسی نمی‌توانست بفهمد که یکی از بزرگترین حادثه‌های عالم همین حادثه است. گاهی حوادثی رخ می‌دهد که حجم خیلی کوچکی دارد یعنی به حسب حجم ظاهری دبدبه و طنطنه و سر و صدایی ندارد ولی کسی نمی‌داند