خودشان زمزمه می‌کردند که اگر نوزده نگهبان باشد، حالا هر چه آنها قوی باشند ما]نیروی[ ده نفرمان که به]نیروی[ یک نفر آنها می‌رسد. وقتی ما صد و نود نفر بشویم بر آنها غلبه می‌کنیم.

اینچنین فکر می‌کردند که جهنم در حکم یک زندان است از قبیل زندانهای بشری و یک عده نگهبانان از نوع انسان بر آن گماشته شده‌اند. آن وقت فکر می‌کردند که لابد همیشه باید عدد نگهبانان تناسبی با عدد محبوسها و معذّبها داشته باشد. اگر این جور باشد که جهنمِ به آن عظمت فقط نوزده نگهبان داشته باشد، جهنمی هم در دنیا خیلی زیاد است، می‌زنند در و پیکر را می‌شکنند و می‌روند بیرون، خود آن نگهبانان را هم دست و پایشان را می‌بندند و خودشان را خلاص می‌کنند، کار راحت می‌شود، این که چیز مهمی نیست، ترس ندارد. ابوجهل می‌گفت اینکه ترس ندارد، خودش می‌گوید آنجا نوزده نگهبان بیشتر نیستند. نوزده تا که چیزی نیست. یک نفر از آن ـبه قول خراسانیها ـ داش غلامهای مکه که خیلی هم قوی بود گفت: من هفده نفرشان را خودم تنها بس هستم، دو تا دیگر می‌ماند، آن دو تای دیگر را حالا هر کسی می‌خواهد ]حریف باشد.[

دیگر اینکه می‌گفتند: گذشته از اینکه عده نگهبانان کم است، چرا عددْ شکسته است؟ آخر نوزده برای چه؟ (اگر بهایی‌ها بشنوند می‌گویند آنجا حتماً مال ماست ؛ چون آنها عدد ٩ و ١٩ و مانند آن را به خودشان اختصاص می‌دهند. خوب مال آنها باشد!) عدد ١٩ یک عدد شکسته است. حالا اگر کم است، مثلاً بیست تا باشد. معمولاً عددهای به اصطلاح «عقود» را می‌گویند؛ مثلاً می‌گویند ده تا، پانزده تا، بیست تا، بیست و پنج تا نگهبان. آخر نوزده تا چه عددی است که انتخاب شده است؟

پاسخ قرآن

قرآن راجع به هر دوی اینها به طور اشاره و تصریح جواب می‌دهد. اولاً آنجا حسابش حساب یک زندان بشری و نگهبانان و اینکه زور محبوسین با زور نگهبانان قابل مقایسه باشد بعد بگوییم باید عدد آنها را زیادتر یا کمتر کنند برای اینکه توانایی داشته باشند، چنین حسابی نیست و این حرفها در آنجا معنی ندارد. آنها از سنخ ملائکه هستند نه از سنخ بشر، یعنی نیروهایی هستند که اساساً بر قسمتی از عالم، بر کائنات تسلّط دارند.خداوند چنین قدرتی به آنها داده است. مظهر قدرت الهی هستند. مظهر قهّاریت الهی هستند. آنجا که چهار تا انسان نیستند که بگوییم اگر عددشان کم شد پس ما بر آنها پیروز می‌شویم، اگر عددشان زیاد شد آنها بر ما پیروز می‌شوند. ما جَعَلْنا اَصْحابَ النّارِ اِلّا مَلائِکةً. حواستان کجاست؟ این مثل این است که بگویند ملک الموت ارواح مردم را قبض می‌کند ؛ بعد کسی بگوید که آخر او یک نفری چطور می‌آید روح همه مردم را قبض می‌کند و حال آنکه یک وقت ممکن است میلیونها نفر در آنِ واحد بخواهند تلف بشوند، کدام یک از اینها را