تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٥٢١ - دلايل حدوث عالم هستى به طور اختصار

روز نو و شام نو باغ نو و دام نو هر نفس انديشه نو ، نو خوشى و نو عناست نو ز كجا مى رسد ؟ كهنه كجا مى رود ؟
گر نه وراى نظر عالم بىمنتهاست عالم چون آبِ جوست بسته نماند و ليك مى رود و مى رسد نو نو اين از كجاست
دليل دوم - نگرش علمى به جهان است ، ما جملاتى چند در اين باره از صاحب نظران علمى جهان متذكر مى شويم :
بروز انفجار و گسترش ماده در زمان معينى از زمان كيهانى - همه مى دانيم كه كيهان شناسان و علماى ستاره شناس از مدتها پيش در صدد پيدا كردن آغاز انفجار و گسترش ماده بر آمده‌اند ، ما به عنوان نمونه برخى از ارقام كه براى تعيين تاريخ آغاز گسترش ماده استنباط شده است ، متذكر مى شويم :
« از موقع انفجار ماده تا كنون از سه تا شش ميليارد سال مى گذرد . » [١] ويليام بولارد « صحيح است كه بگوييم عمر عالم هزار و هفت صد و پنجاه ميليون سال است » [٢] گروهى از دانشمندان كيهان شناسى « امتداد عالم بيشتر از دو هزار ميليون سال است » [٣] بعضى ديگر از متفكرين كيهان شناسى « نتيجه‌اى كه از بعضى دلايل به دست مى آيد ، عمر عالم ميان پنج ميليارد و ده ميليارد سال است » [٤] برخى ديگر از علماء ژئولوژى

[١] مجله عصبه شماره ٨ ، سال ١١ ، ص ٧١٢ . .
[٢] آفاق العلم الحديث ، ص ٦ . .
[٣] مجله عصبه ، ص ٧١٢ . .
[٤] آفاق العلم الحديث ، ص ٧ و ٨ . .