تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٤٢٩ - بيان آن كه تن خاكى آدمى هم چون آهن نيكو جوهر قابل آيينه شدن است تا در دنيا بهشت و دوزخ و قيامت و غير آن معاينه بنمايد نه بر طريق خيال

آيه
اگر چشمه سار زلال روان را بر هم نزنيد و آن را نشورانيد ، روح در حال طبيعى خود حقايق ناب و فراوانى را به شما نشان خواهد داد . و يك دستور اساسى براى روان كاوى
آيه « إِنَّما جَزاءُ اَلَّذِينَ يُحارِبُونَ الله وَرَسُولَه وَيَسْعَوْنَ فِي اَلأَرْضِ فَساداً أَنْ يُقَتَّلُوا ٥ : ٣٣ . » [١] ( جز اين نيست كه جزاى كسانى كه با خدا و رسولش به پيكار بر مى خيزند و براى رواج فساد در روى زمين مى كوشند ، اين است كه كشته شوند ) .
« وَقالَتِ اَلْيَهُودُ يَدُ الله مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُوا بِما قالُوا بَلْ يَداه مَبْسُوطَتانِ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشاءُ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْياناً وَكُفْراً وَأَلْقَيْنا بَيْنَهُمُ اَلْعَداوَةَ وَاَلْبَغْضاءَ إِلى يَوْمِ اَلْقِيمَةِ كُلَّما أَوْقَدُوا ناراً لِلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا الله وَيَسْعَوْنَ فِي اَلأَرْضِ فَساداً وَالله لا يُحِبُّ اَلْمُفْسِدِينَ ٥ : ٦٤ » [٢]

((٢٤٨١)) برمشوران تا شود اين آب صاف و اندرو بين ماه اختر در طواف
((٢٤٨٢)) ز انكه مردم هست همچون آب جو چون شود تيره نبينى قعر او
اگر چشمه سار زلال روان را بر هم نزنيد و آن را نشورانيد ، روح در حال طبيعى خود حقايق ناب و فراوانى را به شما نشان خواهد داد . و يك دستور اساسى براى روان كاوى اين مسئله از نظر هويت و فعاليتهاى روانى فوق العادهء جالب و واجد اهميت حياتى است .
اين مسئله به ما مى گويد : مواظب باشيد درون بينى و سياحت در قاره هاى پهناور روح را با بهم زدن و شورانيدن محتويات روح اشتباه نكنيد . روح آدمى چشمه ساريست كه در جريان خود نيرويى براى تصفيه و صاف نگه داشتن خود دارد ،

[١] سوره المائدة ، آيهء ٣٣ . .
[٢] سوره المائدة ، آيهء ٦٤ . .