تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٤٩٨ - هر چه كه با نردبان من و مايى بالاتر رويم سقوط ما دردناكتر خواهد بود

( سپاس مر خدا را كه عزت و كبريا را به خود اختصاص داده و به هيچ كس بجز خود بر نگزيد و آن دو را در مقابل غير خود قرق و حريم خود قرار داد و آن دو صفت را براى جلال خود انتخاب فرمود ، و لعنت خود را شامل كسى كرد كه در آن صفت با او به نزاع برخاست . )

((٢٧٦٣)) نردبان خلق اين ما و من است عاقبت زين نردبان افتادن است
((٢٧٦٤)) هر كه بالاتر رود ابله تر است كاستخوان او بتر خواهد شكست
((٢٧٦٥)) اين فروع است و اصولش آن بود كه ترفع شركت يزدان بود
هر چه كه با نردبان من و مايى بالاتر رويم سقوط ما دردناكتر خواهد بود هيچ دينى از اديان حقه الهى و هيچ مكتبى از مكاتب اخلاقى و اجتماعى تكبر و نخوت را تجويز نكرده و با دلايل و بيانات گوناگون آن را محكوم نموده‌اند . آيات قرآنى اين صفت پليد را در موارد فراوان محكوم نموده است . از آن جمله - « اَلَّذِينَ يُجادِلُونَ فِي آياتِ الله بِغَيْرِ سُلْطانٍ أَتاهُمْ كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ الله وَعِنْدَ اَلَّذِينَ آمَنُوا كَذلِكَ يَطْبَعُ الله عَلى كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ ٤٠ : ٣٥ » (١) ( كسانى كه در آيات خداوندى بدون اين كه حق تصرفى براى آنان آمده باشد جدال مى كنند ، در نزد خدا و مردم با ايمان به خصومت بزرگى دچار مى شوند ، خداوند بدين سان به دلهاى مردمى كه تكبر مى ورزند و گردن كشى مى كنند مهر مى زند ) .
« وَقالَ مُوسى إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ مِنْ كُلِّ مُتَكَبِّرٍ لا يُؤْمِنُ بِيَوْمِ اَلْحِسابِ ٤٠ : ٢٧ » (٢) ( و موسى گفت من به خداى خود و خداى شما از هر متكبرى كه بروز حساب ( رستاخيز ) ايمان نمى آورد پناه مى برم ) .

(١) سوره غافر ، آيهء ٣٥ . .
(٢) سوره غافر ، آيهء ٢٧ . .