تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٤٣٧ - تفسير ابيات

و اهوى بيده الى حلقه تاب الله عليه » [١] ( پيامبر خدا فرمود هر كس يك سال پيش از مرگش توبه كند ، خدا توبهء او را مى پذيرد ، سپس فرمود : يك سال زياد است ، اگر كسى يك ماه پيش از مرگش توبه كند خداوند توبهء او را مى پذيرد ، سپس فرمود يك ماه زياد است ، هر كس يك روز پيش از مرگش توبه كند ، خداوند توبه او را مى پذيرد ، سپس فرمود : يك روز زياد است ، هر كس يك ساعت پيش از مرگش توبه كند خدا توبهء او را مى پذيرد ، سپس فرمود يك ساعت هم زياد است ، اگر كسى توبه كند در حالى كه جانش به اين جا رسيده ( و اشاره به گلوى خود فرمود ) خداوند توبهء او را مى پذيرد . ) « من تاب قبل ان تطلع الشمس من مغربها تاب الله عليه » [٢] ( هر كس پيش از آن كه آفتاب از مغربش طلوع كند ، توبه نمايد ، خداوند توبه اش را قبول مى نمايد ) .
تفسير ابيات درى از طرف مغرب براى توبه تا قيامت بروى مردم باز است . بهشت الهى از روى رحمت هشت در دارد يكى از آنها در توبه است . درهاى بهشتى گاهى باز و گاهى بسته هستند ، مگر در توبه كه هميشه باز است -
هين غنيمت دار در باز است زود رخت آن جا كش به كورىّ حسود
پيش از آن كه قهر خداوندى در توبه را ببندد و پيش از آن كه كسى ناله و زارى ترا نشنود .

باز گرد از كفر و اين در بازياب تا نگردى از شقاوت ردّ باب

[١] من لا يحضره الفقيه ، ابن بابويه ، ج ١ ، ص ١٢٦ . .
[٢] شرح انقروى ، ج ٤ ، ص ٢٨٥ . .