تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٤٢ - آيه

((٩٠٢)) پس بگويم شرح اين را صد طريق ليك خاطر لغزد از گفت دقيق شرح آن را لب ببستم اى كيا بهر نقل تخت بلقيس از سبا
آيه « حَتَّى إِذا أَتَوْا عَلى وادِ اَلنَّمْلِ قالَتْ نَمْلَةٌ : يا أَيُّهَا اَلنَّمْلُ اُدْخُلُوا مَساكِنَكُمْ لا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمانُ وَجُنُودُه وَهُمْ لا يَشْعُرُونَ ٢٧ : ١٨ . » (١) ( هنگامى كه به وادى نمل ( جايگاه مورچگان يا مكان معروف به وادى نمل ) رسيدند ( سپاهيان سليمان ) يكى از مورچگان گفت : اى مورچگان ، برويد به آشيانه هاى خود ، تا سليمان و لشكريانش شما را نابود نسازند ، آنان درك نمى كنند ) .
« يا أَيُّهَا اَلنَّاسُ إِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِنَ اَلْبَعْثِ فَإِنَّا خَلَقْناكُمْ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ مِنْ مُضْغَةٍ مُخَلَّقَةٍ وَغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ لِنُبَيِّنَ لَكُمْ وَنُقِرُّ فِي اَلأَرْحامِ ما نَشاءُ إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوا أَشُدَّكُمْ وَمِنْكُمْ مَنْ يُتَوَفَّى وَمِنْكُمْ مَنْ يُرَدُّ إِلى أَرْذَلِ اَلْعُمُرِ لِكَيْلا يَعْلَمَ مِنْ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْئاً وَتَرَى اَلأَرْضَ هامِدَةً فَإِذا أَنْزَلْنا عَلَيْهَا اَلْماءَ اِهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَأَنْبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ ٢٢ : ٥ . » (٢) ( اى مردم كه در بارهء معاد در شك و ترديد هستيد . [ بنگريد ] ما شما را از خاك سپس از نطفه سپس از علقه سپس از مضغه كه بعضى از آن تام الخلقة و برخى ديگر ناقص الخلقة مى باشد آفريديم ، تا قدرت خود را درمسئله خلقت به شما آشكار سازيم و هر كس را بخواهيم در ارحام مادران تا مدت معينى مستقر نماييم ، سپس شما را در صورت كودك از رحم بيرون مى آوريم ، تا به حال رشدتان برسيد . بعضى از شما مى ميرند و بعضى ديگر بمراحل پست عمر مى رسد ، تا آن دانايىها را كه به دست آورده بود ، از دست بدهد و تو زمين را راكد و خشك مى بينى ، هنگامى كه آب بان مى فرستيم به اهتزاز در مى آيد و سر مى كشد و هر جفت جفت گياهان را با طراوات مى روياند ) .

(١) سوره النمل ، آيهء ١٨ . .
(٢) سوره الحج ، آيهء ٥ . .