المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٠٧٨ - مبحث تمييز
|
( اتهجر ليلى بالفراق حبيبها) |
و ما كاد نفسا بالفراق تطيب |
و قوله:
|
انفسا تطيب بنيل المنى |
( و داعى المنون ينادى جهارا) |
و قاس ذلك الكسائىّ و المبرّد و المازنىّ، و اختاره المصنّف فى شرح العمدة.
ترجمه و شرح:
مصنّف گويد:
اگر خواستى بواسطه كلمه « من » تمييزى را كه مميّز غير عدد است و نيز فاعل در معنا نيست جرّ بده مانند:
طب نفسا تفد.
شارح گويد:
بواسطه « من » تبعيضيّه اگر خواستى مىتوانى هرتميزى را جرّ دهى مگر چهار چيز را:
١- تميز عدد يعنى تميزى كه مفسّر عدد باشد چنانچه قبلا گذشت.
٢- تميزى كه در معنا فاعل مىباشد مشروط باينكه از فاعل صناعى به تمييز تحويل و تغيير داده شده باشد.
مانند: طب نفسا تفد (پاكيزه باش از حيث نفس فائده داده ميشود).
شاهد در « نفسا » است كه در اصل فاع صناعى بوده و بعد از تحويل از آن بصورت موجود درآمده، تقدير اين مثال: لتطب نفسك بوده كه طبق اين عبارت « نفسك » فاعل صناعى براى « لتطب » مىباشد، بنابراين نميتوان آنرا جرّ داد بلكه نصبش واجب است.
٣- تميزى كه در معنا فاعل بوده مشروط باينكه از مضاف به تمييز تحويل يافته باشد مانند:
زيد اكثر مالا (زيد بيشتر است از حيث مال).
اينمثال در اصل: مال زيد اكثر بوده يعنى كلمه « مال » مضاف بوده و