المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٠٣٠ - پارهاى از احكام حال و ذو الحال

براى « فعل » و الفش الف اطلاقى است. ن‌

او: عاطفه.

صفة: معطوف است به « فعل » ، موصوف.

اشبهت: فعل ماضى، مفرد، مؤنّث، غائب، باب افعال، صفت براى « صفت ».

المصرّفا: اسم مفعول، مفرد، مذكّر، محلّى بالف و لام، مفعول براى « اشبهت ».

ترجمه:

اگر حال منصوب شد بفعل متصرّف يا صفتى كه به فعل متصرّف شباهت دارد ......

متن: «٣٤٤»

المباحث النحويه شرح سيوطى ؛ ج‌٢ ؛ ص١٠٣٠

تجزيه و تركيب‌

فاء: رابط جواب.

جائز: اسم فاعل، مفرد، مذكّر، ثلاثى مجرّد، خبر مقدّم.

تقديمه: اسم، مصدر، مفرد، معرف باضافه، مبتداء مؤخّر و جمله اسميّه جواب است براى شرط.

كاف: حرف جارّ و مجرورش قولك است كه محذوف مى‌باشد.

مسرعا: اسم فاعل، حال مقدّم.

ذا: اسم اشاره، ذو الحال.

راحل: اسم فاعل، عامل در حال.

واو: عاطفه.

مخلصا: اسم فاعل، حال مقدّم.