المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٩٨٣ - بيان ديگر جهت اعراب غير

جواب‌

« غير » متضمّن معناى « الّا » نيست بلكه بمعناى « مغايرت » است كه نتيجه استثناى « بالّا » نيز اين معنا مى‌شود لاجرم وجهى ندارد كه « غير » را مبنى گردانيم.

قوله: لاضافته له: ضمير مجرورى در « لاضافته » به « غير » و در « له » به مجرورا بغير راجع است.

قوله: حالكونه معربا: ضمير در « حالكونه » به غير برمى‌گردد.

قوله: و اختياره: ضمير مجرورى به نصب راجع است و منظور از آن راجع النّصب مى‌باشد.

قوله: و لكونها موضوعة: ضمير در « لكونها » به كلمه غير راجع است.

قوله: فشاركت الّا: ضمير فاعلى در « شاركت » به كلمه « غير » راجع است.

قوله: الّذى معناه المغايرة: ضمير در « معناه » به اخراج برمى‌گردد.

قوله: و لم تكن متضمّنة: ضمائر مؤنّث به كلمه « غير » راجعند.

قوله: معناها: ضمير مؤنّث به كلمه « الّا » برمى‌گردد.

قوله: فلذا لم تبن: مشار اليه « ذا » عدم تضمّن معناى الّا بوده و ضمير نائب فاعلى در « لم تبن» به كلمه « غير » راجع است.

متن: «٣٢٧»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

لام: حرف جارّ.