المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٨٤١ - معناى مطاوعه

فاء: رابطه جواب، غير عامل، مبنى.

النّصب: مبتداء.

لام: حرف جرّ، عامل، مبنى.

منجر: مجرور به لام، متعلّق به « استقرّ » خبر است براى « النّصب » و اينجمله اسميّه جواب شرط مى‌باشد.

ترجمه:

و فعل لازم را بواسطه حرف جرّ متعدّى كن و اگر حرف جرّ حذف شده باشد پس واجب است مجرور منصوب گردد.

متن: «٢٧٣»

تجزيه و تركيب‌

نقلا: مصدر است بمعناى اسم مفعول، حال است از مبتداء يعنى « النّصب » و تقدير كلام چنين است: فالنّصب واجب حالكونه منقولا عن العرب.

واو: عاطفه.

فى: حرف جارّ.

انّ: مجرور به « فى » ، متعلّق است به « يطّرد ».

واو: عاطفه، مهمل، مبنى.

ان: حرف، معطوف به « انّ ».

يطّرد: فعل مضارع، معلوم از باب افتعال، و ضمير فاعلى به حذف جارّ راجع است.

مع: اسم، ظرف، متعلّق به « يطّرد » ، مضاف.

امن: مصدر، مضاف اليه براى « مع » ، مضاف براى « لبس ».