رواياتى كه در مورد خروج دجال در آخر الزمان و قبل از ظهور حضرت مهدى عليه السلاموارد شده، بسيار است و بيشتر آنها در مصادر حديثى اهل سنت يافت مى شود؛ همان گونه كه مرحوم ابوالفتوح رازى در آخر كلامش به آن اشاره كرده است. اهل سنت در مورد او، اوصاف و خصوصيات مختلفى ذكر كرده اند: ١. پيامبر صلى الله عليه و آله امّتش را از او برحذر داشته است؛ [١] ٢. پيامبر صلى الله عليه و آله از فتنه او به خدا پناه برده است؛ [٢] ٣. او كافر است؛ [٣] ٤. ادعاى ربوبيت مى كند؛ [٤] ٥. عمرش طولانى است؛ [٥] ٦. همراه او آب و آتش است؛ [٦] ٧. حضرت مسيح عليه السلام هنگام فرود آمدن بر زمين او را خواهد كشت؛ [٧] نيز در مصادر حديثى اهل سنت، امور خارق العاده اى را به دجّال نسبت داده اند كه به برخى از آن اشاره مى كنيم: ١. كور را بينا و برص را خوب مى كند؛ [٨] ٢. مرده را زنده مى كند؛ [٩]

[١] صحيح بخارى، ج ٢، ص ١٠٣؛ صحيح مسلم، ج ٨، ص ١٩٥.[٢] صحيح بخارى، ج ١، ص ٢٠٢؛ صحيح مسلم، ج ٨، ص ١٠٣.[٣] همان.[٤] سنن ابن ماجه، ج ٢، ص ١٣٦؛ مستدرك حاكم، ج ٤، ص ٥٣٦.[٥] صحيح مسلم، ج ٨، ص ٢٠٥.[٦] صحيح بخارى، ج ٨، ص ١٠٣.[٧] صحيح مسلم، ج ٨، ص ١٩٨.[٨] مسند احمد، ج ٥، ص ١٣.[٩] همان.