مجموعه مقالات كنگره شيخ ابوالفتوح رازي - جمعي از فضلا و نويسندگان - الصفحة ٣١١

١٣. سراى رسول و سراى على در بهشت يكى است در تفسير آيه: «الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ طُوبَى لَهُمْ وَحُسْنُ مَآبٍ» [١] ؛ «كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده اند، خوشا به حالشان، خوش سرانجامى دارند» آمده است: «جابر روايت كرد از ابو جعفر الباقر عليه السلام كه او گفت: رسول را پرسيدند عن قوله: «طُوبَى لَهُمْ وَحُسْنُ مَآبٍ» گفت: طوبا درختى است در بهشت، اصل آن در سراى من است و شاخهاى آن بر اهل بهشت. پس از آن يكى ديگر در آمد و هم اين سؤال كرد كه طوبا چيست؟ رسول عليه السلام گفت: درختى است در بهشت، اصل آن در سراى على و شاخهاى آن بر اهل بهشت. گفتند: يا رسول اللّه ! نه تو را پرسيدند هم اين ساعت گفتى: درختى است اصل آن در سراى من است، و اكنون مى گويى اصل آن در سراى على است؛ چگونه باشد؟ گفت: نه سراى من و على در بهشت يكى است و ما هردو در يك سراى باشيم». [٢] به مناسبتى از پيامبر صلى الله عليه و آله اين حديث روايت شده است: «الناس من شجرٍ شتّى و انا و انت [ياعلى]من شجرةٍ واحدة». [٣]

١٤. على تنها عامل به آيه نجوا

«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نَاجَيْتُمْ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوَاكُمْ صَدَقَةً» [٤] ؛ اى كسانى كه ايمان آورده ايد، هرگاه با پيامبر [خدا] گفت و گوى محرمانه مى كنيد، پيش از آن صدقه اى تقديم بداريد. «مجاهد گفت: صحابه را نهى كردند از مناجات با رسول صلى الله عليه و آله، الاّ به تقديم صدقه.