مجموعه مقالات كنگره شيخ ابوالفتوح رازي - جمعي از فضلا و نويسندگان - الصفحة ٢٣٣

نقصان كنند، ايمان نباشد، و زياده مجاز باشد در او، و مراد آن بود كه طريق و دليل آن زياده شود... . رواياتى بر اين امر شاهد است...». {-١-}

عمل صالح جزء ايمان نيست

ابوالفتوح رازى در تفسير آيه ٤١ سوره اعراف: «وَالَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ لاَ نُكَلِّفُ نَفْسًا إِلاَّ وُسْعَهَا أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ» گويد: «اين آيه و هرچه مانند اين است، دليل مى كند بر آنكه عمل صالح از ايمان نباشد، و الاّ عطف الشى ء على نفسه باشد، به مثابه قوله: آمَنوا و آمَنوا». [٢]

احكام فاسق

هيچ مؤمنى با ارتكاب گناه، كافر نمى شود

ابوالفتوح رازى در تفسير آيه ٤٩ سوره مائده: «وَمَن لَّمْ يَحْكُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ» گويد: «و آنان كه حكم نكنند به آنچه خدا فرستاده باشد بر سبيل جحود و انكار و اعتقاد بطلان آن ايشان كافران اند. و تخصيص اين آيه كرديم به ادله عقل و شرع كه دليل كرد بر آنكه بنده به گناهى كه فسق باشد، كافر نشود، و كفر را به احوال جوارح تعلق نيست و آن از افعال قلوب است، چون ايمان. و شرح اين داده شد». [٣]

اميد رستگارى براى فاسقان و معصيت كاران

ابوالفتوح رازى در تفسير آيه ٥٢ سوره نساء: «إِنَّ اللّهَ لاَ يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا