مجموعه مقالات كنگره شيخ ابوالفتوح رازي - جمعي از فضلا و نويسندگان - الصفحة ٣٣٣

آورد، پاداشى بهتر از آن خواهد داشت و آنان را از هراس آن روز ايمنى باشد. «ابو داوود السبيعى روايت كرد از ابو عبداللّه الجدلى كه على عليه السلام گفت: يا ابا عبداللّه ! تو را خبر دهم به حسنتى كه هر آن حسنه كند، به بهشت رود و او را به از آن بدهند، و به سيئتى كه هر آن كند، به دوزخ شود و هيچ عمل با آن قبول نكنند از او. گفتم: يا على! و آن چيست؟ گفت: الحسنة حبنا اهل البيت و السيئة بغضنا؛ حسنه دوستى ماست كه اهل بيتيم و سيئه دشمنى ماست». {-٢-}

٩. مصداق «الذين معه»

«مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللّه ِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُكَّعا سُجَّدا» [٢] ؛ محمد پيامبر خداست و كسانى كه با اويند، بر كافران سختگير وبا همديگر مهربان اند. آنان را در ركوع و سجود مى بينى. ابوالفتوح رازى در تفسير آيه فوق، ابتدا روايتى نقل مى كند مبنى برآنكه «وَالَّذِينَ مَعَهُ» ابوبكر است و «أَشِدّاءُ عَلَى الْكُفّارِ» عمر، «رُحَماءُ بَيْنَهُمْ» عثمان و «تَراهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً» على. وسپس مى افزايد كه: «اين انديشه اى ناصواب است؛ چرا كه اين صفات به اهل البيت لايق تر است از آنكه به صحابه. پس منظور از آنها كل اهل البيت هستند». [٣]

١٠. پيشگامان در امور خير

«ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِنَفْسِهِ وَمِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَمِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَيْرَاتِ» ؛ سپس اين كتاب را به آن بندگان خود كه برگزيده بوديم، به ميراث داديم. پس برخى از آنان بر خود ستمكارند و برخى از ايشان ميانه رو و برخى از