«وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَىْ ءٍ مِنْ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنْ الْأَمْوَالِ وَالْأَنفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرْ الصَّابِرِينَ» [١] ؛ و قطعا شما را به چيزى (ازقبيل) ترس و گرسنگى، و كاهشى در اموال و جانها و محصولات مى آزماييم. از ديدگاه تفسير ابوالفتوح رازى آيات مذكور در خصوص اهل بيت نازل شده است: «در تفسير اهل البيت آمده كه اين آيات در حق اهل البيت است. از صادق عليه السلامروايت است كه گفت: سبب نزول آيت آن بود كه چون خداى تعالى (جل جلاله) اين آيت بفرستاد: «وَإِذْ ابْتَلَى إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ...» ـ الآية، [٢] رسول عليه السلامگفت: نيك خليلى بود خداى را ابراهيم، ابتلا كردند او را صبر كرد و بدادند او را شكر كرد و اگر نه آنستى كه من بر عترت خود مى ترسم، از خداى در خواستمى تا ايشان را امامت دادى و لكن ايشان را با دنيا چه كارى كه ايشان را براى آخرت آفريده اند و دنيا براى ايشان. جبرئيل آمد و اين آيت آورد: «وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَىْ ءٍ مِنْ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ» . رسول عليه السلام على را بخواند و اين آيت بر او بخواند و او را گفت: هذه كلماتك و كلمات ابراهيم هى الشمس و القمر؛ اين كلمات تو است و كلمات ابراهيم ماه و آفتاب بود. و اجابت خداى تعالى سبق تر بود سؤال مرا؛ يعنى اين كلمات تو است و تو را به اين كلمات امتحان كرد. چنان كه ابراهيم را به ماه و آفتاب امتحان كرد و او را

[١] بقره (٢): آيه ١٥٥.[٢] بقره (٢): آيه ١٢٤.