مجموعه مقالات كنگره شيخ ابوالفتوح رازي - جمعي از فضلا و نويسندگان - الصفحة ٣٤٥

مى توان آنها را بر معناى عام حمل كرد؛ مانند آيه ٢٠٧ سوره بقره: «وَ مِنَ النّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللّهِ...» كه ابوالفتوح بعد از ذكر اقوال مختلف در شأن نزول آيه مى گويد: «عبداللّه عباس گفت و در تفسير اهل بيت عليهم السلام آمده است كه: آيت در شأن اميرالمؤمنين على عليه السلام آمده در شب غار [شب خوابيدن اميرالمؤمنين در بستر پيامبر]...». [١] ابوالفتوح سپس به توضيح و بسط مفصّل داستان «ليلة المبيت» مى پردازد و بسيار محكم از اين شأن نزول دفاع مى كند و اين حاكى از آن است كه او در بين اقوال، اين قول را براى شأن نزول آيه ترجيح مى دهد.چنانچه با دقت در مفاد آيه ملاحظه مى شود، تحقق معناى اين آيه شريف در مورد غير اهل بيت نيز امكان دارد و امرى محال نيست. ب) آياتى كه تنها در مورد حضرت على و اهل بيت عليهم السلام نازل شده اند و مصداقى به جز ائمه نمى توانند داشته باشند؛ مانند آيه تطهير: «إِنَّما يُرِيدُ اللّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً» [٢] ابوالفتوح رحمه الله در ذيل اين آيه مى فرمايد: «در آيت دو قول گفتند: يكى آنكه در حقّ زنان رسول است و ظاهر قرآن مانع است از اين لقوله: عنكم و يطهّركم و اين خطاب مردان باشد، نه خطاب زنان، و نيز اخبار متواتر است كه مخالف و مؤالف روايت كردند از طريق مختلف كه: مراد به آيات و اشارت در اهل البيت به على است و فاطمه و حسن و حسين....». [٣] ابوالفتوح نيز مانند همه مفسّران شيعه، در اختصاص مفاد اين آيه (عصمت) به اهل بيت ترديدى ندارد.