خواستند كه امروز است و در عهد صحابه بود، و اين و مانند اين در عهد رسول عليه السلامبود، و اگر بيش از آن خواست تمكينى كلّى؛ چنان كه وعده داد فى قوله تعالى: «لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ...» [١] نه آن روز بود و نه امروز است؛ آن روز خواهد بود كه رسول عليه السلام گفت: يملأ الأرض قسطاً و عدلاً كما ملئت جوراً و ظلماً. و اينكه گفت: امّا تبديل خوف به اَمْن، معلوم است كه اين بر عموم حاصل نيست، مگر در بعضى مواضع. «يَعْبُدُونَنِي لا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً» ، پوشيده نيست كه مسلمانى به اضافت با كافرى، اندكى است از بسيارى. پس آيت لايق نيست و معنى آن مطّرد نيست، الاّ به خلافت و امامت مهدى عليه السلامكه رسول (عليه الصّلوة و السّلام) به او بشارت داد و امّت بر آن اجماع كردند بر جمله؛ و اگر چه در تعيين آن خلاف كردند، و رسول عليه السلام گفت: لو لم يبق من الدُّنيا إلاّ يوم واحدٌ لطوّل اللّه ذلك اليوم حتّى يخرج رجلٌ من ولدى يواطئ اسمه اسمى و كنيته كنيتى يملأ الأرض قسطاً و عدلاً كما ملئت جوراً و ظلماً؛ گفت: اگر از دنيا نماند الاّ يك روز، خداى تعالى آن روز را دراز كند تا بيايد مردى از فرزندان من، همنامِ من باشد و هم كُنيت من. زمين پر از عدل و انصاف كند، پس از آنكه پر از جور و ظلم شده باشد . و اين خبر را مخالف و مؤالف روايت كردند، و خلاف در تعيين افتاد، و نيز اين خبرى است معروف كه رسول عليه السلام گفت: هيچ كس را حلال نيست كه جمع كند ميان نام من و كُنيت من، مگر مَهدىّ امّت را كه او را رواست كه نام من و كُنيت من برگيرد».

١٦. تأييد دِعْبِل خُزاعىّ از سوى امام رضا عليه السلام

در ضمن تفسير آيه شريف «إِلاَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ وَ ذَكَرُوا اللّهَ كَثِيراً وَ

[١] توبه (٩): آيه ٣٣؛ فتح (٤٨): آيه ٢٨؛ صف (٦١): آيه ٢٨.