مجموعه مقالات كنگره شيخ ابوالفتوح رازي - جمعي از فضلا و نويسندگان - الصفحة ١٣٤

غَيْرُ اللَّهِ يَأْتِيكُم بِضِيَاء أَفَلا تَسْمَعُونَ» گويد: «و اين آيت دليل است بر بطلان قول اصحاب معارف كه گفتند: معارف، ضرورى است؛ چه اگر ضرورى بودى به اين احتجاج و استدلال و تذكير و تنبيه حاجت نبودى». {-١-}

معارف در قيامت ضرورى هستند

ابوالفتوح رازى معتقد است كه در روز قيامت، معارف ضرورى اند؛ چون در آن روز، تكليف نيست و مردم ملجأ هستند به آنچه خداى تعالى امر يا نهى فرمايد؛ همان طور كه در تفسير آيه هاى ٤٤ تا ٥٠ سوره مدّثر: «مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ * قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ * وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ * وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخَائِضِينَ * وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ * حَتَّى أَتَانَا الْيَقِينُ * فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشَّافِعِينَ» گويد: «اگر گويند اين حكايت، قول دوزخيان است و در گفتار ايشان چه حجت باشد؟ گوييم: در قيامت، معارف ضرورى باشد و مردم ملجأ باشند به آنكه دروغ نگويند، از آنجا دانند كه اگر خواهند تا معصيت كنند، منع كنند ايشان را از آن». [٢]