مجموعه مقالات كنگره شيخ ابوالفتوح رازي - جمعي از فضلا و نويسندگان - الصفحة ٢٩٣

آيت برخواند: «إِنَّمَا يُرِيدُ اللّه ُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمْ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرا» [١] ». پس از نقل روايت فوق به بيان تفسير آيه ٣٣ احزاب مى پردازد كه در شأن على و اهل بيت او نازل شده است. «اخبار متواتر است كه مخالف و مؤالف روايت كردند از طريق مختلف كه: مراد به آيت و اشارت در اهل البيت، به على است و فاطمه و حسن و حسين. عطيه روايت كرد از ابو سعيد خدرى كه رسول عليه السلام گفت: اين در حق پنج كس آمد: من، و على، و فاطمه، و حسن و حسين عليهم السلام. عطاء بن ابى رباح روايت كند كه امّ سلمه گفت: اين آيت در خانه من فرود آمد، و آن آن بود كه رسول عليه السلامدر حجره من بود. فاطمه عليهاالسلام آمد و ديگى آورد و در آن جا حريره بود. رسول عليه السلامگفت: برو و على را بخوان و حسن و حسين را. او برفت و ايشان را بخواند. و ايشان، با رسول عليه السلاماز آن طعام بخوردند. و رسول عليه السلام بر سر گليمى خيبرى نشسته بود. آن گليم بر گرفت و بر ايشان افكند، دست برداشت و گفت: بار خدايا! هر پيغامبرى را اهل بيتى بوده اند و اينان اهل البيت من اند و رجس از ايشان ببر و پاك كن ايشان را پاك كردنى. در حال جبرئيل آمد و اين آيت آورد: «إِنَّمَا يُرِيدُ اللّه ُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمْ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرا» . امّ سلمه گفت: من گفتم: يا رسول اللّه ! من نيز با شماام؟ گفت: تو بر خيرى و لكن اهل البيت من اينان اند». [٢] سپس رواياتى را در تأييد و تأكيد اين مطلب نقل مى كند كه براى نمونه، به يكى از آنها كه بيانگر مقام و منزلت اهل بيت عليهم السلام است، اشارتى مى نماييم: «از ابو داوود روايت شده كه او روايت كرد از ابو الحمراء كه گفت: نه ماه به مدينه مقام كردم، جز يك روز، به هر وقت نماز، رسول عليه السلام به در حجره فاطمه و على