در تفسير آيه «الصَّابِرِينَ وَالصَّادِقِينَ وَالْقَانِتِينَ وَالْمُنْفِقِينَ وَالْمُسْتَغْفِرِينَ بِالْأَسْحَارِ» [٢] ؛ ابوالفتوح رازى بر اين عقيده است كه: «آيت در اميرالمؤمنين على عليه السلاماست». [٣]

٦. آل عمران على است

«إِنَّ اللّه َ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ * ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ وَاللّه ُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ» ؛ به يقين خداوند، آدم و نوح و خاندان ابراهيم و خاندان عمران را بر مردم جهان برترى داده است؛فرزندانى كه بعضى از آنان از (نسل) بعضى ديگرند و خداوند شنواى داناست. «در اخبار اهل البيت است و تفاسير ايشان كه مراد به آل عمران، اميرالمؤمنين على است و عمران نام ابوطالب است فى التوريت» [٤] . ابو الفتوح رازى در تأييد اين مطلب، روايت زير را نقل مى كند: «معروف بن خربوذ روايت كرد از جماعت تابعين كه عبداللّه عباس گفت: سالى در موسم حج مردم را حديث مى كردم. مردى را ديدم در هيئت اعرابى، عمامه سياه در سر بسته، هر گه من خبرى روايت كردم، او خبرى روايت كرد. چون فارغ شد گفت: اى مردم! من جندب بن جناده بدرى الغفارى [ابوذر] هستم. من دوست رسول خدا هستم و از رسول عليه السلام شنيدم كه در اين موقف اين آيت بخواند و گفت: ما ذريت از نوح است و آل از ابراهيم و سلاله از اسماعيل و عترة هاديه و ذريّه طاهره،

[١] روض الجنان، ج ٤، ص ٤٦ ـ ٤٨.[٢] آل عمران (٣): آيه ١٧.[٣] روض الجنان، ج ٤، ص ٢٢٠.[٤] همان، ص ٢٨٥.