قضاى نماز شب به روز بايد كردن، و قضاى نماز روز به شب و در صحابه رسول عليه السلامخير بايد گفتن [عبارت عربى روايت: و على أن يقولوا فى أصحاب النبى ـ صلى الله عليه و آله وسلم ـ أحسن قول]». [١] در جايى ديگر ابوالفتوح يك حكايت روايى را نقل مى كند كه به نوعى در ضمن آن، خليفه اول و خليفه دوم از نفاق مبرّا شده اند. [٢] در موضعى ديگر ايشان سخنى را از خليفه سوم نقل مى كند كه در اين سخن، خليفه خود را از دروغ برى مى داند: «... از اينجاست حديث عثمان عفّان، ما تَمَنّيتُ منذ أسلمتُ، أى ما كذبت؛ گفت: تا اسلام آوردم، دروغ نگفتم». [٣]

٣.٢. ذكر حكايات و داستانها و القابى كه به گونه اى مفاد و نتايج آنها تطهير صحابه است

يكى از اختصاصات تفسير روض الجنان نسبت به تفاسير شيعىِ قبل از آن، استفاده از حكايات و داستانهايى در ذيل آيات مى باشد. ابوالفتوح در بسيارى از موارد براى تبيين مفاد بعضى از آيات و براى نزديك كردن معانى بلند آيات، از حكايات و قصصى استفاده مى برد. ظاهراً هدف ايشان از نقل اين مطالب واقعى يا تخيّلى، اين بوده است كه معارف بلند قرآنى را در حد فرهنگ عمومى و فهم عموم تنزّل دهد و يا اينكه مصداق عينى از مفاد آيه را در قالب حكايت و داستان به مخاطب ارائه دهد. در اين ميان، ابوالفتوح در بين حجم فراوانى از اين گونه داستانها، حكاياتى را

[١] روض الجنان، ج ١، ص ٤٩ ـ ٥٠.[٢] همان، ص ١٣٥.[٣] همان، ج ٢، ص ٥٢.