مجموعه مقالات كنگره شيخ ابوالفتوح رازي - جمعي از فضلا و نويسندگان - الصفحة ٢٩٩

برآورده باشند. خداى تو را مى فرمايد تو و على از منى و بگذشت و در حجره شد. عباس و حمزه پيش رسول عليه السلام رفتند كه ما را چه فرمايى؟ گفت: خداى مى فرمايد كه در برآرى، چندان كه گفت فايده نبود تا گفتند: تا چندان رها كن كه سوراخى باشد كه بنگريم و روى تو ببينيم. گفت: رخصت نيست. گفتند: چندانى كه آواز تو بشنويم، گفت: دستورى نيست. برخاستند و درها برآوردند و صحابه نيز طمع ببريدند و در برآوردند و در امير المؤمنين گشاده رها كرد. منافقان چون ديدند، گفتند: الا اِنَّ محمّدا قد ضلَّ فى علىٍّ. خداى تعالى آيت فرستاد: «وَالنَّجْمِ إِذَا هَوَى * مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوَى» آن گه رسول به منبر بر آمد و جواب آنان گفت كه گفتند: چرا على را تخصيص كردى و در او رها كردى و در ما برآوردى و خطبه كرد و در آخر خطبه گفت: واللّه ِ ما سددتُ أبوابكم و لافتحتُ بابَ علىٍ بل اللّه سدَّ أبوابكم و فتحَ بابَ علىٍ ؛ به خداى قسم من درهاى شما را بر نياوردم و در على را گشاده نكردم؛ بلكه خدا درهاى شما بر آورد و در على را گشاده گردانيد». [١] همچنين در تفسير آيه: «لاَ تَقْرَبُوا الصَّلاَةَ وَأَنْتُمْ سُكَارَى حَتَّى تَعْلَمُوا مَا تَقُولُونَ وَلاَ جُنُبا إِلاَّ عَابِرِي سَبِيلٍ حَتَّى تَغْتَسِلُوا» [٢] آمده است: «امّ سلمه روايت كرد كه رسول عليه السلامگفت: الا اِنّ مسجدى حرامٌ على كل حائض من النساء و جنب من الرجال إلاّ على محمّد و أهل بيته، على و فاطمه و الحسن و الحسين ؛ گفت: اين مسجد حرام است بر هر حائضى از زنان و جنبى از مردان، الاّ بر محمد و اهل بيت او على و فاطمه و حسن و حسين». [٣]