در تفسير آيه كريم «... إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ» [١] مى نويسد: «عبداللّه عباس گفت: چون اين آيت آمد، رسول عليه السلام دست بر سينه خود نهاد، گفت: أنا المنذر، و دست بر دوش علىّ نهاد و گفت: أنت الهادى يا علىُّ، بك يهتدى المهتدون من بعدى. و حذيفة بن اليمان روايت كرد كه، رسول عليه السلام گفت: اگر اين كار، يعنى خلافت با على فگنى، او هادى مهدى است. اينجا اشارتى است و در آن اشارت تو را بشارتى است، و آن آن است كه: چون امام اوّلت هادى است و امام آخرت مهدى، دليل نجات و خلاص تو آن است، لقوله عليه السلام: لن يهلك الرَّعيّة و إن كانت ظالمةً مسيئةً إذا كانت الولاة هاديةً مهديَّةً».

١٣. بيت المقدس در عصر ظهور

در بخش پايانى روايت حذيفة بن اليمان، در تفسير آيات شماره چهار تا هشت سوره اسراء مى نويسد: «آن گه رسول گفت صلى الله عليه و آله كه: مهدى عليه السلام در روزگار خود حُلّى بيت المقدس بازِ جاى فرمايد بردن در هزار و هفتصد كشتى، و خداى تعالى خلق اوّلين و آخرين را در بيت المقدس جمع كند».

١٤. وارث زمين

در تفسير آيه شريف «وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصّالِحُونَ» [٢] مى نويسد: «اصحاب ما به اين آيت استدلال كردند بر خروج مَهدى عليه السلام و وجه استدلال

[١] رعد (١٣): آيه ٧.[٢] انبيا (٢١): آيه ١٠٥.