مجموعه مقالات كنگره شيخ ابوالفتوح رازي - جمعي از فضلا و نويسندگان - الصفحة ٤٤٤

سپس ابوالفتوح درباره «اولياى اهريمن»، كه در آيه به آنان اشاره شده است، مى نويسد: «شيطان دوستان خود را از منافقان مى ترساند و بد دلى مى دهد تا ايشان با مؤمنان مساعدت نمى كنند در جهاد». [١] بدين ترتيب منافقان را به عنوان مصداق «اوليا» در آيه شريف: «إِنَّما ذلِكُمُ الشَّيْطانُ يُخَوِّفُ أَوْلِياءَهُ» ، شناسانيده است. ذيل آيه ٣٨ سوره نساء: «وَ مَنْ يَكُنِ الشَّيْطانُ لَهُ قَرِيناً فَساءَ قَرِيناً» ؛ «هر كسى كه ديو قرين او بود، بد قرين است ديو او را». [٢] مؤلف روض الجنان «قرين» را يار و همنشين معنا مى كند و مى نويسد: «چنان كه امروز قرين ديوند، فردا حق تعالى ايشان هر يكى را با ديوى به سلسله بندد تا چنان كه در دنيا در طاعت او بود در قيامت با او باشد». [٣] «مفسران گفتند: چون با اوش در بندند، نداند كه: «يا لَيْتَ بَيْنِي وَ بَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ فَبِئْسَ الْقَرِينُ» ». [٤] ابوالفتوح با الهام از قرآن كريم [٥] به دلخوشان به وعده و نويد اهريمن هشدار مى دهد كه: «نويد و وعده شيطان نباشد، الاّ غرور و فريفتن و باطل؛ براى آنكه هيچ غنا نكند از عذاب خداى، چون به ايشان فرود آيد». [٦]