و با مردمان بر اسلام قتال كند تا خداى تعالى در روزگار او جمله دينها هلاك كند. در روزگار او مسيح ضَلال را كه دَجّال است، هلاك كند و همه زمين ايمن شود؛ تا شير با شتر، و پلنگ با گاو، و گرگ با گوسفند به يك جاى چره كنند و كودكان به مار بازى كنند و هيچ يك ديگر را نيازارند و نرنجانند. و او در زمين چهل سال بماند، و روايت كَعْب بيست و چهار سال. و زن كند و فرزندان آرد. آن گه او را وفات آيد و مسلمانان بر او نماز كنند. ـ و در اخبار اهل البيت چنين آمد كه: مهدى بر او نماز كند و همانا مهدى اولى تر باشد به نماز كردن بر عيسى از يكى مِنْ أَفْناء النّاس ـ و او را در حُجره رسول دفن كنند. و جمله آنچه در اين خبر هست، همه اوصاف و علامات روزگار مهدى است كه در اَخبار مُخالفان و مُؤالفان آمده است. و اگر كسى انصاف دهد و عناد رها كند و بر اين اخبار واقف شود و آن را با حجّت عقل و آيات قرآن برابر كند، بداند كه معتمد آن است. حسين بن الفضل را گفتند: در قرآن هيچ آيتى هست كه دليل مى كند بر نزول عيسى عليه السلام از آسمان؟ گفت: آرى. قَوْلُهُ تَعالى: «وَ كَهْلاً...» ؛ براى آنكه او كَهْل نشده بود كه او را به آسمان بردند. چون به زمين آيد، كَهْل شود. معنى آن است: وَ كَهْلاً بَعْدَ نُزُوله مِنَ السَّماء. ابو جعفر منصور خليفه روايت كرد از پدرانش از عبداللّه عباس كه رسول صلى الله عليه و آلهگفت: كيف يهلك أمَّةٌ أنا فى أوّلها و عيسى فى آخرها و المهدىُّ من أهل بيتى فى وسطها؛ گفت: چگونه هلاك شوند اُمّتى كه من در اوّلشان، و عيسى در آخرشان، و مهدى از اهل البيت من در ميانه شان ، و اين خبر از روايت ابو جعفر منصور الدّوانيقى حجّت است و دليل بر وجود مهدى عليه السلام؛ براى آنكه رسول عليه السلام گفت: و مهدى اهل البيت من در ميانه، و اگر اكنون و پيش از اين تاريخ به مدّت دراز او موجود نبوده باشد، اين