در اين قسمت از نوشتار از زاويه ديگرى جايگاه صحابه را در نزد ابوالفتوح مورد بررسى قرار دهيم و بر آنيم تا اثبات كنيم ابوالفتوح رحمه الله در پاره اى موارد، به گونه اى مشى نموده است كه نتيجه روش ايشان، بالا بردن جايگاه صحابه از مقام حقيقى شان است؛ مثلاً در تفسير و تبيين آيات به قدرى به روايات صحابه استناد مى كند كه از يك عالم شيعى با وجود داشتن منابع عظيم روايى از اهل بيت عليهم السلامبعيد به نظر مى رسد. همچنين وى گاهى اوقات از روايات يا حكايات يا القابى بهره مى برد كه به گونه اى در آنها صحابه تطهير و در جايگاهى بالا قرار داده شده اند.

١.٢. ارتقاى جايگاه صحابه با ذكر روايات فراوان از آنها براى تبيين آيات

يكى از روشهايى كه ابوالفتوح رحمه الله در تفسير روض الجنان براى تبيين و تفسير آيات به كار گرفته است، استفاده از روايات مى باشد. ايشان در تفسير خود از حدود ٢٠١٧ روايت براى تفسير و شرح آيات و معارف قرآنى بهره برده است. ابوالفتوح در مقدمه تفسير در دو جا بر ضرورت تفسير آيات قرآن كريم به وسيله روايات پيامبر اكرم و اهل بيت عليهم السلام تأكيد مى كند. ايشان در بحث «آيات متشابه» ابتدا اين آيات را تعريف مى كند به اينكه: «لفظش مشترك بود از ميان دو معنى يا بيشتر و هر يكى از آن روا بود كه مراد بود». سپس درباره حكم اين آيات و چگونگى تفسير و فهم مراد از آنها مى فرمايد: «حكم او آن بود كه حمل كنند آن را بر محتملات خود و آنچه ممكن بود كه در لغت، آن وجه محتمل بود آن را و دليلى منع نكند از حملش بر آن وجه و قطع نكنند بر مراد خداى تعالى، الاّ به نصّى از رسول عليه السلام و يا از ائمه عليهم السلام كه قول ايشان حجت باشد در دين». [١]

[١] روض الجنان، ج ١، ص ٤.