مجموعه مقالات كنگره شيخ ابوالفتوح رازي - جمعي از فضلا و نويسندگان - الصفحة ٣٥٥
بيت عليهم السلام. (١٤/١٧٠ ـ ١٧٤) ـ ذكر روايت در حقانيت حضرت على عليه السلام و شيعيان او. (١٤/٣٠٣) ـ ذكر داستان دعوت كردن كردن پيامبر، بنى هاشم و قريش را به اسلام در ذيل آيه «وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ» [١] و اعلام وصايت و خلافت اميرالمؤمنين عليه السلام. (١٤/٣٦١ ـ ٣٦٣) ـ ذكر روايت «الحسنة حبّنا أهل البيت و السيّئة بغضنا» در ذيل آيه ٨٩ نمل. (١٥/٨٤ ـ ٨٥) ـ استدلال به آيه «النَّبِيُّ أَوْلى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ» [٢] به امامت اميرالمؤمنين عليه السلامو اولويت او براى خلافت. (١٥/٣٥٠) ـ بيان اينكه بيشتر مفسّران و اصحاب اخبار بر آن اند كه آيه «مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجالٌ صَدَقُوا...» [٣] در مورد امير المؤمنين عليه السلامنازل شد. (١٥/٣٨١) ـ مراد از كلمه «اهل البيت» در آيه تطهير [٤] اهل بيت رسول هستند. (١٥/٤١٩ ـ ٤١٧) ـ بيان اخبار در مورد علامات ظهور حضرت مهدى عليه السلام. (١٦/٨٥) ـ ذكر روايات در مورد اينكه مراد از آيه «ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا» [٥] اهل بيت عليهم السلاماست. (١٦/١٠٨) ـ ذكر روايت در مورد اينكه از ولايت اهل بيت عليهم السلام در قيامت سؤال مى شود. (١٦/١٨٤) ـ ذكر روايات فراوان در مورد صدّيق بودن على بن ابى طالب عليه السلام. (١٦/٣٢٤ ـ ٣٢٥)
[١] شعراء (٢٦): آيه ٢١٤.[٢] احزاب، (): آيه ٦.[٣] احزاب (٣٣): آيه ٢٣.[٤] احزاب (٣٣): آيه ٣٣.[٥] فاطر (٣٥): آيه ٣٢.