ـ بيان حكايت در مناقب حضرت على بن ابى طالب عليه السلام. (٢/٢٠٦). ـ بيان منقبت امير المؤمنين عليه السلام نسبت به بعضى ديگر از صحابه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آلهمبنى بر اينكه آن حضرت مصلّى القبلتين است.(٢/٢٠٧ ـ ٢٠٨) ـ ابوالفتوح ذيل آيه ١٥٠ بقره مى فرمايد: «از تمام نعمت بر مكلّفان، ولايت اميرالمؤمنين عليه السلام است». (٢/٢٢٥) ـ ابوالفتوح با ذكر روايت، شأن نزول آيه ١٥٥ تا ١٥٧ بقره را حضرت على عليه السلام و اهل بيت عليهم السلام مى داند و به بيان شجاعت امير المؤمنين مى پردازد.(٢/٢٤٧ تا ٢٤٩) ـ ذكر روايتى كه حاكى از برترى اميرالمؤمنين بر حضرت خضر است.(٢/٣٢٠) ـ بيان حكايتى در عجز بعضى از صحابه (خلفا) در پاسخ به شبهه اعتقادى شخص يهودى و پاسخ امير المؤمنين عليه السلام به آن شبهه (علم اميرالمؤمنين). (٣/٤٣) ـ صلوات بر محمد و آل محمد صلى الله عليه و آله شرط دعاست. (٣/٤٧) ـ بيان داستان و حكايتى در منقبت امير المؤمنين عليه السلام. (٣/٩٧ ـ ٩٩) ـ بيان حكايتى در منقبت و مقام امام سجاد عليه السلام. (٣/١١٧ ـ ١١٨) ـ نزول آيه ٢٠٧ بقره در شأن امير المؤمنين در شب غار. (٣/١٥٩ و ١٦٠) ـ سخن پيامبر در منقبت و مقام على عليه السلام و برخورد پيامبر براى نشان دادن فضيلت على عليه السلام بر ساير صحابه. (٣/١٦٢) ـ كنايه ابوالفتوح بر اينكه امير المؤمنين عليه السلام به جهت مصاحبت و قرابت با پيامبر صلى الله عليه و آله براى خلافت مناسب تر بود. (٣/٣٥٧) ـ ذكر روايت در مورد امام زمان عليه السلام. (٣/٣٧٥) ـ اشاره به مسئله امامت و شرايط آن. (٣/٣٨٢) ـ اشاره به امامت حضرت على عليه السلام و مقايسه او با حضرت داوود عليه السلام. (٤/٣٨٥ ـ ٣٨٤) ـ بيان حكايت در مورد مناقب حضرت على عليه السلام و فاطمه زهرا عليهاالسلام. (٤/٤٤ ـ ٤٨)