«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيما» [١] ؛ اى كسانى كه ايمان آورده ايد، بر او درود بفرستيد و به فرمانش بخوبى گردن نهيد. «كعب بن عجرة گفت: چون اين آيت آمد، من گفتم: يا رسول اللّه ! دانستيم كه سلام بر تو چگونه مى بايد كردن، صلات بر تو چگونه فرستم؟ گفت: بگو: اللهم صل على محمد و آل محمد كما صليت على ابراهيم و آل ابراهيم، انك حميد مجيد». [٢] و نيز در باره خشوع نماز و اتمام آن در روايتى از زين العابدين عليه السلام نقل شده كه: «تمام نماز عبارت است از صلوات بر محمد و آل محمد عليه السلام». [٣] در آيه زير فرشتگان، نگاهدارندگان صلات بر محمد و آل محمد عليه السلام معرفى شده اند: «مَا يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلاَّ لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ» [٤] ؛ [آدمى] هيچ سخنى را به لفظ در نمى آورد، مگر اينكه مراقبى آماده نزد او [آن] را ضبط مى كند. «دو فريشته ديگرند خداى را در پيش و پس كه ما را نگاه مى دارند و ذلك قوله تعالى: «لَهُ مُعَقِّبَاتٌ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ يَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللّه ِ» [٥] . دو فريشته اى ديگر هست موى پيشانى تو به دست اوست؛ يعنى مسلط است بر تو. چون تو تواضع كنى، تو را رفيع كند. چون تكبر كنى، تو را فرو شكند و دو فريشته ديگر كه بر لب تو موكّل هستند، هيچ چيز نگاه ندارند، جز صلات بر تو بر محمّد و آل محمّد». [٦]

١٥. امامت، امانت است

آياتى چند در قرآن به امامت ائمه پرداخته است كه به اختصار بدانها اشاره مى كنيم.

[١] احزاب (٣٣): آيه ٥٦.[٢] روض الجنان، ج ١٦، ص ١٦.[٣] همان، ج ١٤، ص ٦.[٤] ق (٥٠): آيه ١٨.[٥] رعد (١٣): آيه ١١.[٦] روض الجنان، ج ١١، ص ١٩٢.