در تفسير آيه «فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ» [١] ؛ «در قرار گاه صدق، نزد پادشاهى توانايند» آمده است: «عاصم بن حمزه روايت كرد از جابر بن عبداللّه انصارى كه گفت: يك روز رسول عليه السلامدر مسجد مدينه نشسته بود. برخى از صحابه از او حديث بهشت را پرسيدند. گفت: خداى تعالى را لوايى است از نور و عمودى از زبرجد. بيافريد آن را پيش از آنكه آسمان و زمين آفريده دو هزار سال قبل. بر رداء آن لوا نوشته: لا إله إلاّ اللّه و محمد رسول اللّه ، محمد خير البريّه صاحب اللواء وامامُ القوم». [٢]

١٣. طعام بهشت از آن اهل بيت عليهم السلام

در تفسير آيه: «وَإِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَلَكِنْ لاَ تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ» [٣] ؛ «هيچ چيز نيست، مگر اينكه در حال ستايش، تسبيح او مى گويند؛ ولى شما تسبيح آنها را در نمى يابيد»، آمده است: «ابو يزيد العكلى روايت كرد از عمرو بن احب از صادق عليه السلام از پدرانش كه: رسول عليه السلامبيمار بود. جبرئيل آمد و از بهشت او را طبقى انار و انگور آورد. رسول عليه السلاماز آن بخورد و بر دست رسول تسبيح مى كرد. و على از آن بخورد و بر دست او نيز تسبيح مى كرد و حسن و حسين عليهماالسلام از آن بخوردند، بر دست ايشان نيز تسبيح مى كرد. يكى از جمله صحابه دست دراز كرد يكى از آن برگرفت بر دست او تسبيح نكرد. جبرئيل عليه السلام گفت: اين طعام بهشت است و طعام بهشت در دنيا نخورد، الا پيغامبرى يا وصى پيغامبرى يا فرزند پيغامبرى». [٤]

[١] قمر (٥٤): آيه ٥٥.[٢] روض الجنان، ج ١٨، ص ٢٣٧ ـ ٢٣٦.[٣] اسرا (١٧): آيه ٤٤.[٤] روض الجنان، ج ١٢، ص ٢٢٧ ـ ٢٢٨.