مجموعه مقالات كنگره شيخ ابوالفتوح رازي - جمعي از فضلا و نويسندگان - الصفحة ٣١٢

گفت: مناجات نكرد با رسول صلى الله عليه و آله الاّ حضرت على عليه السلام كه دنيا را به صدقه داد و مناجات كرد. آن گه آيت رخصت آمد و اين حديث از طريق مخالفان و موافقان روايت كردند كه على عليه السلام گفت: آيتى است از كتاب خداى تعالى كه فرود آمد و منسوخ شد و كسى بر او عمل نكرد و نكند، جز من تا به روز قيامت و هى قوله تعالى «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نَاجَيْتُمْ...» ». {-٢-}

١٥. على مصداق «يُؤْتُونَ مَا آتَوا وَقُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ»

«وَالَّذِينَ يُؤْتُونَ مَا آتَوا وَقُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ» [٢] ؛ و كسانى كه آنچه را دادند [در راه خدا ]مى دهند؛ در حالى كه دلهايشان ترسان است. «واو فى قوله «وَقُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ» ، واو حال است؛ يعنى در آن حال كه مى دهند، مى ترسند و اين چنان بود كه على عليه السلام اين سه شبانه روز، به روز روزه داشت و به شب طعام مى داد و مى گفت: «إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللّه ِ لاَ نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزَاءً وَلاَ شُكُورا * إِنَّا نَخَافُ مِنْ رَبِّنَا يَوْما عَبُوسا قَمْطَرِيرا» » [٣] .

١٦. على مصداق «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا»

در تفسير «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا» آمده است: «عبداللّه بن عباس رحمه الله گويد كه خداى تعالى هيچ جايگاه در قرآن نگفت: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا» الاّ و اميرالمؤمنين عليه السلام رئيس و شريف ايشان بود و در آياتى كه ديگران را تعيير كرد ذكر على عليه السلام جز به خير نكرد». [٤]