مجموعه مقالات كنگره شيخ ابوالفتوح رازي - جمعي از فضلا و نويسندگان - الصفحة ٢٧٧

٤. مرا و مجادله در حديث مى خوانيم: «بپرهيزيد از مرا كه عملت را تباه خواهد كرد». [١] ٥. سبك شمردن نماز كه در حديث نبوى آمده است: «ترك نماز بدون عذر، موجب حبط عمل است». [٢] ٦. طمع و حرص به دنيا. [٣] ٧. جاسوسى بى جا. [٤] ٨. تهمت ناموسى به زن و مرد پاكدامن. [٥] و در ناحيه تكفير و تأثير طاعات بر محو گناهان نيز مواردى را نام برده اند. ابوالفتوح رازى در تفسير «إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ» [٦] مى گويد: «در حسنات خلاف كرده اند بيشتر مفسران گفتند نماز پنج است. مجاهد گفت قول سبحان اللّه والحمد اللّه و لا اله الاّ اللّه و اللّه اكبر است. بعضى ديگر گفتند مراد به حسنات، توبه است. بعضى ديگر از اهل اصول گفتند كه دوام بر اداى واجبات و نوافل دعوت كند مكلف را بر ترك سيئات؛ پس به منزله اذهاب باشد آن را مقارناً و تشبيهاً. و اين وجهى است نيكو و معتدل در تأويل آيت». [٧] البته شفاعت، ايمان بعد الكفر، و بقاى بر ايمان تا هنگام مرگ را نيز موجب تكفير دانسته اند. و آخر دعوانا ان الحمد للّه ربّ العالمين.